ดการตีกันมั่วขึ้นมาในตัวของสัตว์ร้ายกลืนสวรรค์ และได้ทำให้พวกมันสลบไปในทันที
ตุบ ตุบ ตุบ! พวกสัตว์ตะกละตะกลามพวกนั้นได้ล้มลงนอนบนพื้นทีละตัวๆ
มู่เฉียนซีปรบมือแล้วกล่าวขึ้น “จัดการเรียบร้อยแล้ว ขั้นต่อไปก็ต้องมาดูกันว่าจะออกไปจากที่นี่อย่างไร!”
อาถิงกล่าวขึ้น “ทางด้านซ้ายของมิติมีรอยแตกอยู่ เจ้าให้ชิงอิ่งไปเปิดมันออก!”
มู่เฉียนซีเองก็รู้สึกได้อย่างว่องไวถึงรอยแตกตรงนั้น นางกล่าวกับชิงอิ่ง “ชิงอิ่ง ทำลายรอยแตกนั่นเสีย!”
ปัง! ชิงอิ่งชกเข้าไปในหมัดเดียวอย่างสุดกำลัง และก็ได้ทำให้รอยแตกนั้นพังทลายลงจริงๆ
พวกนางได้ออกมาจากในมิตินั้นอย่างปลอดภัย หลังจากที่ออกมาได้แล้วนั้นเสี่ยวหงก็ได้หัวเราะพร้อมกล่าวขึ้น “ฮ่าฮ่าฮ่า! นายท่านเก่งกาจยิ่งนัก ข้านับถือจริงๆที่สามารถทำให้สัตว์ประหลาดอย่างสัตว์ร้ายกลืนสวรรค์จุกท้องเสียจนสลบไป”
“ยาน้ำนั้นสามารถทำให้พลังวิญญาณในยาเม็ดเหล่านั้นระเบิดพลังออกมาได้อย่างถึงที่สุดและทำให้พวกมันสลบไปเท่านั้น ถ้าหากว่าพวกเราไม่รีบหาทางออกมาละก็ เกรงว่าเมื่อพวกมันตื่นขึ้นมาพวกมันคงไม่ติดกับเป็นครั้งที่สองแน่” มู่เฉียนซีกล่าว
นางมองไปยังทางเดินข้างหน้าที่ยาวเหยียดอย่างไร้ที่สิ้นสุด เสียงที่สดใสเสียงนั้นได้ถูกส่งออกมาอีกครั้งหนึ่ง
“สามารถทำได้ถึงขั้นนี้ เจ้านั้นนับว่าเป็นผู้แรกแน่นอน ข้าอยู่ที่สุดทางเดินอันยาวเหยียดนี่ ขอแค่เพียงเจ้าเดินเข้ามาก็จะสามารถหาตัวข้าได้พบ”
มู่เฉ
