ธิ์ เจ้าว่าทำเช่นไรถึงจะดี?”
กระบี่นั้นของเฟิงอวิ๋นซิวไม่เบาเลย อวี้จีได้ใช้ยาที่ดีที่สุดที่นางมี แต่รอยแผลนี้มันก็มิได้หายไปง่ายดายเช่นนั้น
มู่เฉียนซีโบกมือแล้วกล่าว “อย่าได้พูดพร่ำมากความ เจ้าอยากจะลงมือก็ลงมือเลย!”
ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก อวี้จีนั้นก็มิได้มีเจตนาดีอยู่แล้ว มาตอนนี้ได้มาเจอกันในหนทางที่บีบบังคับ มู่เฉียนซีนั้นก็ไม่คิดว่านางจะปล่อยตนเองไปอย่างง่ายดายเป็นแน่
อวี้จียิ้มแล้วกล่าว “น้องสาวสตรีศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าอย่างแน่นอน! อย่างไรเสียก็เป็นครั้งแรกที่เห็นน้องอวิ๋นซิวใส่ใจกับสตรีนางหนึ่งมากเช่นนี้”
ปากกล่าวไป แต่ตัวนางได้พุ่งไปทางมู่เฉียนซีแล้ว
ปัง! ชิงอิ่งรีบชิงจังหวะเข้าป้องกันเอาไว้
อวี้จีถอยร่นไปหลายก้าว นางกล่าวขึ้น “น้องสาวนั้นโชคดี เจ้ามิได้แยกทางกันกับองครักษ์ของเจ้า มิน่าละถึงได้มาถึงที่นี่ได้”
บึ้ม! ชิงอิ่งเองก็ไม่ชอบที่จะให้ผู้หญิงนางนี้กล่าวไร้สาระมากความกับมู่เฉียนซี จึงได้ลงมืออย่างโหดเหี้ยมในทันที
“นายท่าน ท่านหาวิธีที่จะออกไป! ข้าจะรั้งนางนี่เอาไว้”
มู่เฉียนซียังไม่ทันที่จะหาทางออกได้พบ ประตูอีกบานหนึ่งก็ได้เปิดออก และมีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามา
พวกนั้นเป็นคนของตำหนักเป่ยหาน ใบหน้าของอวี้จีเผยความยินดีออกมา นางกล่าวออกคำสั่ง “จับตัวสาวน้อยนั่นเอาไว้!”
“ขอรับ ผู้พิทักษ์ฝ่ายขวา!”
คนผู้นั้นได้พุ่งตรงไปทางมู่เฉียนซี แต่ในตอนนี้เอง กระบี่ยักษ์เล่มหนึ่งไ
