่เพราะร่างกายที่พิเศษของชิงอิ่ง อย่างน้อยก็คงจะได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว
ซวนอีกล่าว “นี่ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่เป็นไรหรอกหรือ?”
เมื่อครู่ที่เขาลงมือ ก็ลงมือจริงๆ ถึงอย่างไรก็ไม่มีผู้ใดกล้าอัดหน้านายน้อย
แต่คนผู้นี้ไม่เพียงแต่จะไม่เป็นอะไร แต่เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บอีกด้วย อีกทั้งคนผู้นี้ไม่มีคลื่นพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย ช่างแปลกประหลาดเสียจริงๆ
“แม้ว่าเขาจะไม่เป็นไร แต่พวกเจ้าก็ไม่สามารถปฏิเสธความจริงที่ว่าพวกเจ้าลงมือได้”
ซวนอีกล่าวว่า “พวกข้าขอโทษ มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ”
มู่เฉียนซีเข้าใจดีว่านี่เป็นสัญชาตญาณของพวกเขาในการปกป้องเจ้านายของพวกเขา ถ้ามีคนตบหน้านาง ชิงอิ่งก็คงจะบีบคอคนผู้นั้นจนตายอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าว “คงไม่มีครั้งหน้าแล้ว”
“อื้ม!”
หลังจากพื้นที่เขตทางทิศตะวันออกจบลง พวกเขาก็ตรงไปที่พื้นที่เขตทางทิศใต้ แต่หินเทพอัคคียังคงไม่มีการตอบสนอง
เมื่อพวกเขาเตรียมจะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่เขตทางตะวันตกของสนามรบที่ห้า พวกเขาก็ได้พบเข้ากับคนของตำหนักเป่ยหานในทันที
อวี้จียิ้มและกล่าวว่า “น้องอวิ๋นซิว ไม่ทราบว่าพวกเจ้าได้อะไรมาบ้าง?”
“ถึงแม้ว่าข้าจะได้มา แต่ก็ไม่จำเป็นต้องบอกเจ้า!”
“แต่ข้าอยากที่จะขอคำชี้แนะจากน้องอวิ๋นซิวมาก และความแข็งแกร่งของน้องอวิ๋นซิวล่ะ!” เงาร่างสีแดงสดนั้นเข้ามาใกล้เฟิงอวิ๋นซิว
ในขณะที่เฟิงอวิ๋นซิวกำลังจะลงมือ มือของนางกลับคว้าไปที่มู่เฉียนซี “หรือข้าควรจะขอคําชี้
