าต้องขอบคุณความเข้าใจในความรู้สึกของพันธสัญญาของข้าจริงๆ” มุมปากของมู่เฉียนซีค่อยๆยกโค้งขึ้น
“หลังจากที่ได้ค้นหาในสนามรบโบราณทุกแห่งจบหมดสิ้นแล้ว รีบให้มันไสหัวไปไกลๆเสีย อะไรกัน สายตาที่มองเจ้าในทุกครั้งมันเหมือนกับที่มองผู้อื่นที่เขาคิดอยู่ ข้านั้นอยากจะทำให้ไอ้หมอนี่กลายเป็นไอ้บอดจริงเชียว”
ในฐานะผู้ทําพันธสัญญากับมู่เฉียนซี จิตใจและวิญญาณของทั้งสองนั้นจึงรับรู้ได้ซึ่งกันและกัน เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นด้านนอกนั้น เขาล้วนแต่รับรู้ได้อย่างชัดเจนยิ่งนัก
“อาถิง ทำไมเจ้าถึงได้โกรธเกรี้ยวเช่นนี้?”
“แน่นอนว่าต้องโกรธ ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นผู้หญิงบ้าที่ใจดำ ทั้งไร้ยางอาย พลังความสามารถก็อ่อนแอแล้วก็ยังชอบรังแกข้าอีกด้วย แต่ว่าเจ้าเป็นสิ่งที่เป็นหนึ่งเดียวไม่มีใครเหมือน ไม่มีอะไรสามารถมาเปรียบได้ ไม่ว่าใครก็ตามไม่สามารถจะทดแทนได้ อะไรกัน! หน้าตามันดีเสียหน่อยก็ได้เอาผู้ทำพันธสัญญาของข้าไปเป็นตัวแทน นี่เป็นการเหยียดหยามข้าศาลานิรันดร์อย่างแน่แท้”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “เอาตามที่เจ้าว่า หลังจากการค้นหาในสนามรบโบราณจบสิ้นข้าจะแยกจากเขา”
“ยากนักที่จะมีตอนที่เจ้าฟังข้าบ้างนางผู้หญิงบ้า!”
“นั่นก็เป็นเพราะว่าเจ้าชมเชยข้านะสิ! ข้าเกิดหลงมัวเมาขึ้นมาเลยทำตัวเป็นเด็กดีเสีย”
“ใครชมเจ้า?”
“เจ้าบอกว่าข้านั้นเป็นหนึ่งเดียวที่ไม่มีใครเหมือน ไม่มีอะไรสามารถมาเปรียบได้” มุมปากของมู่เฉียนซียกขึ้นมาเล็กน้อย
