นี้เฟิงอวิ๋นซิวเพิ่งมีอายุได้ยี่สิบปีเท่านั้น อายุของเขาน้อยกว่าพี่ชายของนางเพียงหนึ่งปี นั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
ในฐานะที่เป็นนายน้อยแห่งตําหนักตงจี๋ แน่นอนว่าเฟิงอวิ๋นซิวได้ใช้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่บินได้เร็วที่สุดเดินทางไปยังสำนักหลัวเทียน
แรงกดดันของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับที่ห้าได้ปกคลุมไปทั่วบริเวณท้องฟ้าและลงมายังพื้นดิน เจ้าสำนักหลัวเทียนได้ออกมาต้อนรับด้วยเหงื่อที่ไหลเต็มหน้าผาก
“ข้าน้อยหลัวปู้ ขอต้อนรับนายน้อยแห่งตำหนักตงจี๋ ขออภัยที่ทำการต้อนรับขาดตกบกพร่อง ขออภัย!” เมื่อใบหน้าอันเฒ่าชราของหลัวปู้ได้เผยรอยยิ้มออกมา รอยย่นทั้งบนในหน้าของเขานั้นก็ได้มาชนรวมเข้าด้วยกันทั้งหมด
เฟิงอวิ๋นซิวก้าวลงมาจากสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อย่างสง่างามและมองสำรวจไปยังเจ้าสำนักหลัวเทียนอย่างเย็นชาแล้วกล่าวขึ้น “พวกตำหนักเป่ยหานมาถึงแล้ว?”
“ใต้เท้าจากตำหนักเป่ยหานแต่ละท่านได้มาถึงแล้ว เชิญนายน้อยที่ด้านใน!”
ไม่ว่าอย่างไรสำนักหลัวเทียนของพวกเขาก็เป็นสำนักนิกายระดับสองที่จัดอยู่ในอันดับที่สองของทวีปเหลยโจว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้านายน้อยแห่งสำนักตงจี๋ซึ่งเป็นสำนักนิกายระดับสาม เขากลับต้องแสดงตัวเป็นคนรุ่นหลานที่ให้ความเครารพยำเกรงเท่านั้น
ขุมกำลังใหญ่ต่างๆในใต้หล้า หากขั้นของสำนักนิกายห่างกันแค่เพียงระดับเดียว นั่นก็คือความต่างชั้นที่ห่างกันราวฟ้ากับดิน
เมื่อเฟิงอวิ๋นซิวได้ก้าวเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ของสำนักห
