ลัวเทียน ก็ได้ยินเสียงหนึ่งที่ชาจนเข้ากระดูกลอยออกมา
“ซิว ในที่สุดเจ้าก็มาเสียที ข้าน้อยช่างคิดถึงท่านอย่างมากที่สุดจริงๆเลย!”
เสียงนี้เมื่อผู้อื่นได้ยินแล้วทำให้รู้สึกชาเข้าไปถึงกระดูกและมันมีเสน่ห์อย่างหาที่เปรียบมิได้
มู่เฉียนซีเงยหน้ามองเงาร่างสีแดงอมชมพูในห้องโถงนั้น นางเป็นหญิงสาวที่มีเอวบางราวกับสายน้ำไหลที่ใสสว่าง
หญิงสาวผู้นี้มากด้วยเสน่ห์ ภายใต้เครื่องแต่งหน้านั้นนางมีชีวิตชีวาราวกับสาวงามปีศาจจิ้งจอกนางหนึ่งที่จุติมาบนโลก
ในตอนนี้หลิงได้มองเห็นมู่เฉียนซีที่เดินเข้ามาทางประตู เสียงรบกวนที่แว่วดังเข้าหูมานั้นทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“หุบปาก!”
“หลิง เจ้านี่แย่ยิ่งนัก!” หญิงสาวเบ้ริมฝีปากสีแดงทับทิมที่สดใสและมองไปที่หลิงด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“หุบปาก!”
เมื่อหญิงสาวได้หันกลับไปมอง ก็พบว่าสายตาของหลิงตกไปอยู่ที่ประตูทางเข้า
นางยิ้มอย่างมีเสน่ห์แล้วกล่าว “พวกพี่องครักษ์ซวนนั้นก็ยังคงหล่อเหลาอยู่เช่นเดิมเลยนะ! ยิ่งมองดูอวี้จีก็ยิ่งชอบมากขึ้นจริงๆแล้วสิ…..”
และสายตาของอวี้จีที่กำลังมองอย่างพิจารณานั้นก็ได้ตกไปอยู่บนตัวของมู่เฉียนซี “รูปลักษณ์ของน้องสาวผู้นี้ช่างเป็นหนึ่งในโลกา! แม้อวี้จีเองก็ยังห่างไกลอย่างมิอาจเปรียบได้ ได้ยินมาว่าพวกเจ้าสำนักตงจี๋มีสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้หนึ่ง หรือว่าน้องสาวผู้นี้จะเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ของสำนักตงจี๋”
ดวงตาของนางที่หมุนมองไปมาอยู่บนใบหน้าทรงไ
