ข่ของมู่เฉียนซีนั้น แทบอยากที่จะให้สายตาของตนนั้นเปลี่ยนเป็นคมมีด และกรีดไปบนใบหน้าทรงไข่ที่งดงามตรงหน้านี้สักสองสามแผล
มู่เฉียนซียิ้มอย่างไร้เดียงสาแล้วกล่าว “ท่านป้า เกรงว่าอายุของท่านนั้นคงจะมากกว่ามารดาของข้าเสียอีก! มารดาของข้าคงจะให้กำเนิดบุตรสาวเช่นท่านมาไม่ได้อย่างแน่แท้”
อายุมากกว่ามารดาของนางเสียอีก! ใบหน้าของอวี้จีใกล้จะบูดเบี้ยวขึ้นมาแล้ว
นางยิ้มแล้วกล่าว “น้องสาวผู้นี้ช่างล้อเล่นเก่งนัก ข้าอยากจะ……”
เงาร่างสีแดงนั้นกำลังจะลุกยืนขึ้น ปรากฏว่าได้มีเสียงที่เหี้ยมโหดเสียงหนึ่งลอยมา “นั่งลง อย่าได้ทำให้เสียเรื่องที่นี่! ไม่งั้นข้าจะฆ่าเจ้า ”
ทันใดนั้นพลันมีจิตสังหารอันกระหายเลือดกระแสหนึ่งแผ่ซ่านไปทั่วห้องโถง
อวี้จียกขาขึ้นนั่งไขว้กันอย่างมีเสน่ห์ แต่นางก็ไม่กล้าที่จะกล่าวมากความไปกว่านี้อีกแม้ประโยคเดียว
ซวนอีแอบกล่าวออกมา “หลิงเป็นผู้ที่เลือดเย็นถึงขีดสุดอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ แม้แต่คนของตนเองก็ยังไร้ซึ่งความปรานี”
มุมปากของมู่เฉียนซียกโค้งขึ้นเล็กน้อย ต่อหน้าอารองของนาง นางพยายามที่จะเก็บซ่อนความรู้สึกที่ไม่ดีของนางไว้ นางคิดว่าอารองนั้นกินหญ้าหรืออย่างไร?
เฟิงอวิ๋นซิวและมู่เฉียนซีได้เดินเข้าไปที่กลางห้องโถง เมื่อมู่เฉียนซีนั่งลงที่ข้างตัวของเฟิงอวิ๋นซิว เขาก็รู้สึกได้ถึงสายตาอันชั่วร้ายที่ตกทอดมาอยู่บนตัวของเขา
เฟิงอวิ๋นซิวเงยหน้ามองไปทางหลิง จิตสังหารนั้นก็ยิ่งชัดเจนมา
