นข้าอีก”
“ต่อให้พวกข้าไม่มา เจ้าก็จัดการได้! แต่มันเสี่ยงอันตรายเกินไป”
“มันเสี่ยงก็จริง แต่พิษของข้าก็ใช่ว่าจะธรรมดาซะที่ไหนกันล่ะ!” แสงเย็นวาบผานด้วยตาของมู่เฉียนซี
หากไม่มีพวกเขาอยู่ด้วย ผู้นำจื่อก็คงจะไม่ยอมประนีประนอมง่าย ๆ คงต้องทรมานกันไปข้างหนึ่ง แต่ตอนนี้กลับเป็นไปอย่างง่ายดาย
ไม่นานนัก ชิงอิ่งก็ถูกนำตัวมา
ตอนนี้ชิงอิ่งได้หลับใหลไป แม้กระทั่งลมหายใจก็ไม่มี
ซวนอีกล่าว “คนผู้นั้นตายแล้ว ไม่มีลมหายใจแล้ว!”
ผู้นำจื่อเหงื่อไหลพราก เขากล่าว “ถึงแม้ว่าจะไม่หายใจ แต่ใจก็ยังเต้นอยู่ เขาแค่เหนื่อยเกินไปแน่ ๆ ก็เลยหลับใหลไปเช่นนี้ เขายังไม่ตาย!”
“ปล่อยตัวเขาให้ข้า!”
มู่เฉียนซีเดินไปข้าง ๆ ชิงอิ่ง ที่แท้เขาก็สูญเสียพลังไปจนหมดก็เลยหลับใหลไปเช่นนี้
ทว่า เขาในตอนนี้มีหัวใจแล้ว เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตในหัวใจของเขากำลังส่งพลังแห่งชีวิตให้ชิงอิ่งอย่างต่อเนื่อง หากฟื้นขึ้นมาก็คงจะฟื้นขึ้นมาไม่กี่วัน
แน่นอนว่านางนั้นอยากให้เขาฟื้นขึ้นมาเร็ว ๆ มู่เฉียนยกมือขึ้น ยาส่วนมากที่ติดตัวมาก็ถูกเอาออกมาและยัดใส่ปากชิงอิ่งทั้งหมด
ซวนอีเห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงไป “นี่นาง……ต่อให้นางอยากจะช่วยเขามากแค่ไหน แต่ก็ไม่ควรยัดยาเข้าไปเช่นนี้ กินเข้าไปมากเช่นนี้ คนผู้นี้จะรับไหวเหรอ”
หลังจากที่ดื่มยาเข้าไปหมด มู่เฉียนซีก็เตรียมใช้เม็ดยาวิญญาณเพิ่ม
ชิงอิ่งได้รับเม็ดยาวิญญาณมากมายเช่นนี้ ทำให้เฟิงอวิ๋นซิวและพวกผู้ที่มีความ
