รู้และเห็นเรื่องราวมาเยอะต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดไป พวกเขาไม่เคยเห็นผู้ใดกินยาวิญญาณไปมากเช่นนี้มาก่อน
นี่เท่ากับกินอาหารเข้าไปมากกว่าสิบกว่ามื้อ มีคนสามารถรับไหวจริง ๆ เหรอ
เรื่องของมู่เฉียนซีก็ได้จัดการเสร็จสิ้นแล้ว เฟิงอวิ๋นซิวมองไปที่ผู้นำจื่อ และกล่าวว่า “เปิดสนามรบโบราณที่หกแห่งดินแดนเหลยโจวเดี๋ยวนี้”
“ไม่ใช่ว่าพวกข้าไม่อยากเปิด แต่พวกข้าได้เปิดไปครั้งนึงแล้ว และมีคนเข้าไปแล้วด้วย หากต้องเปิดขึ้นอีกครั้งมีหวังทั้งสนามรบโบราณที่หกคงต้องพังทลายเป็นแน่” สีหน้าของผู้นำจื่อจนปัญญาเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีก็คิดว่าถึงเช่นกันว่านอกจากนางแล้วก็ยังมีกองกำลังใหญ่อีกสองกองกำลังจ้องสนามรบโบราณนี้อยู่ด้วย
และหนึ่งในนั้นก็คือเฟิงอวิ๋นซิวและพวก ส่วนอีกกองกำลังหนึ่งก็ได้เข้าไปแล้ว
หากสนามรบโบราณที่หกต้องพังทลายลงจริง ๆ เช่นนั้นพวกเขาก็คงจะคว้าสิ่งใดมาไม่ได้เลย
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “รอข้างนอก!”
หากฝ่ายตรงข้ามได้มาจริง ๆ ก็ต้องแย่งชิงแน่นอน
หากพวกเขาไม่ได้สิ่งใดมา ก็สังหารพวกเขาได้
พวกเขาจะอยู่ที่กองกำลังผู้นำเจ็ดอสูร กองกำลังผู้นำเจ็ดอสูรก็ไม่กล้าทำให้พวกเขากล้ำกลืนใจแต่อย่างใด ในเมื่อกองกำลังได้สูญเสียมากมายถึงเพียงนี้แล้ว พวกเขาก็จำต้องดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี
หลังจากที่มู่เฉียนซีจัดการกับชิงอิ่งได้เรียบร้อยแล้ว ซวนอีก็เข้ามาและกล่าวว่า “ยังไม่รีบไปอีก!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ตอนนี้สหายข้ายังขยับตัวเคลื่อน
