ั่ง ซวนอีก็ได้ยกมือขึ้นดึงคันศร และยิงทะลุดวงตาของผู้นำจื่อไปในลูกศรดอกเดียว
“อ๊าก!” ผู้นำจื่อร้องโหยหวน ที่ลูกตาของเขานั้นมีเลือดไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“เป็นพวกเจ้า…..พวกเจ้านี่เอง……”
ในครานี้ คนเหล่านี้ของกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูรได้ตื่นตระหนกขึ้นมา ธนูเช่นนี้ หากมิใช่ผู้ที่ลงมือกับพวกเขาคราวก่อนที่ป่าเชียนโยวแล้วจะเป็นใครไปได้อีกเล่า?
ในตอนนี้ผู้นำจื่อไม่กล้าที่จะมองความงดงามของเฟิงอวิ๋นซิวอีกต่อไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะถูกทำให้เสียตาไปข้างหนึ่งแต่เขาก็ยังไม่กล้าที่จะระเบิดความโกรธเกรี้ยวออกมา
มีมารมาผจญถึงสองเส้นทางเช่นนี้ ไม่รู้ว่ากองกำลังเจ็ดอสูรของพวกเขาจะต้องโชคร้ายไปกี่พบชาติ
“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ไว้ชีวิตข้าด้วย！พวกเรานั้นถูกพวกหุบเขาหมอเทวดาล่อลวงถึงได้ลงมือกับมู่เฉียนซี ถ้าหากว่าพวกท่านไว้ชีวิตน้อยๆของพวกเราแล้วละก็ ข้าจะส่งมอบตัวองครักษ์ของมู่เฉียนซีออกมา”
“ข้ารับรองได้ ว่าข้านั้นไม่ได้ทำอะไรกับเขาเลยแม้แต่ขนเส้นเดียว”
ซวนอีตกตะลึงเล็กน้อย เจ้ามดปลวกนี่กลับนึกว่าพวกเขาเป็นพวกเดียวกับมู่เฉียนซี?
และองครักษ์ของมู่เฉียนซีก็กลับถูกพวกนั้นจับตัวไป
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เอาตัวเขาออกมา”
“นายท่าน ถ้าหากว่าข้าปล่อยตัวคนผู้นั้นออกมาแล้ว พวกท่านจะไม่ฆ่า……”
เขากำลังเจรจาเงื่อนไขกับเฟิงอวิ๋นซิว แต่ทว่าเสียงอันเย็นชาที่แจ่มชัดเสียงหนึ่งได้ลอยแทรกขึ้นมา
“ส่งตัวชิงอิ่งออกมาให้ข้า มิเช่นน
