่า “บ่าวคารวะนายท่าน”
พวกนางล้วนไม่รู้ว่ามู่เฉียนซีเป็นผู้ที่คนเหล่านั้นได้ผ่านมาช่วยก็เท่านั้น แต่สาวใช้กลับนึกว่านางเป็นพวกเดียวกัน ล้วนแต่เป็นคนใหญ่คนโต
มู่เฉียนซีถามขึ้น “พวกเขาเล่า?”
“นายน้อยและใต้เท้าคนอื่นๆอยู่ที่จวนตะวันออก”
“พาข้าไปที่นั่น!” ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะช่วยนางไว้ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม และไม่ว่าพวกเขาจะสถานะตัวตนระดับใด นางก็จะต้องไปเพื่อที่แสดงความขอบคุณในน้ำใจสักครา
สาวใช้ผู้นั้นได้พานางไปยังจวนตะวันออก แต่ยังไม่ทันเข้าไปก็ถูกผู้ที่เฝ้าประตูอยู่นั้นขวางเอาไว้
สายตาของเขานั้นเหมือนกับธนูของเขามิมีผิด เขามองมู่เฉียนซีอย่างพิจารณา “เจ้าฟื้นขึ้นมาแล้ว”
ซวนอีไม่ชอบมู่เฉียนซีเป็นอย่างมาก ถ้าหากมิใช่เพราะนางทำให้ต้องเสียเวลาไปอยู่บ้าง อาการบาดเจ็บของนายน้อยก็คงจะไม่กลายกลับเป็นเลวร้ายได้ถึงขั้นนี้
เห็นได้ชัดว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นไม่ชอบนางเป็นอย่างมาก มู่เฉียนซียิ้มบางๆแล้วกล่าว “ขอขอบคุณทุกท่านที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ หากพวกท่านไม่รังเกียจที่จะบอกสถานะตัวตนแก่ข้า ในภายหน้าข้าจะต้องตอบแทนอย่างแน่นอน แต่ถ้าหากว่ารังเกียจที่จะบอกกันแล้วละก็ วันหน้าหากมีวาสนาได้พบกันอีก ข้าก็ยังคงจะตอบแทนเช่นเดิม”
มู่เฉียนซีนั้นรู้ดีว่า ด้วยพลังความสามารถของตนเองในตอนนี้ และแม้ว่าสถานะตัวตนของนางจะสูงส่ง แต่ทว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นจะไม่เห็นอยู่ในสายตาอย่างแน่แท้
แต่นางเชื่อมั่นในพลังความสามารถของนางในภายภา
