งเกิดโทสะขึ้น คนของกลุ่มผู้นำเจ็ดอสูรเหล่านี้ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก!
มู่เฉียนซีกล่าว “เปรียบเทียบกับชีวิตแล้ว พวกเขาก็ต้องไร้ยางอายเช่นนี้แหละ”
ทว่า การที่คนกลุ่มนี้ตามพวกเขามา เกรงว่าจะไม่ได้บริสุทธิ์ใจเช่นนั้น ในที่สุดไป๋อวี้ฉิงก็ทนไม่ไหวแล้ว เขาวิ่งไปตรงหน้าหลานเยว่หรูด้วยความโกรธ “ที่พวกเจ้าตามพวกข้ามาเช่นนี้ต้องการสิ่งใดกันแน่ อย่าได้หาเรื่องเดือดร้อนมาให้พวกข้าดีกว่า พวกข้ามาหาสมุนไพร ไม่ได้มีเวลามาจัดการเรื่องเดือดร้อนของพวกเจ้า”
หลานเยว่หรูกัดริมฝีปากก่อนจะกล่าวว่า “ข้าเปล่า ข้าไม่ได้ตามพวกเจ้าสักหน่อย ข้าแค่คิดว่าท่านพ่อข้าน่าจะอยู่แถวนี้ข้าก็เลยเดินมา ไม่ได้คิดจะตามพวกเจ้าเลย”
“คุณหนูใหญ่ไม่พูดโกหกแน่นอน หรือว่าเส้นทางนี้มีเพียงแค่พวกเจ้าเท่านั้นที่เดินได้ ?”
“หากใครไม่รู้ ก็คงจะคิดว่าป่าเชียนโยวแห่งนี้เป็นที่ของสำนักศึกษาอันดับหนึ่งแห่งเหลยโจวของพวกเจ้าไปแล้วกระมัง!”
“……” คุณหนูใหญ่เสียใจเข้าแล้ว และแน่นอนว่าองครักษ์ข้างกายนางก็ต้องเรียกร้องความยุติธรรมให้กับนาง
