“เจ้าคิดว่ากระบี่เล่มนั้นที่ข้ามอบให้เจ้า ข้าให้ฟรี ๆ อย่างนั้นเหรอ เจ้าหมอนั่นใช้ชีวิตมานานหลายปี หัวสมองเต็มไปด้วยกลอุบาย หากทำให้หอหมอปีศาจแข็งแกร่งในดินแดนอวี้โจวไม่ได้ เช่นนั้นก็น่าอับอายขายหน้าเสียจริง” มู่เฉียนซีกล่าว
จอมมารอดไม่ได้จึงพรวดออกมาจากกระบี่ เขากล่าว “นายท่าน นึกไม่ถึงว่าท่านจะให้ข้าไปขายยา ข้าเคยเป็นถึงจอมมารยุคหนึ่ง ท่านจะให้ข้าไปขายยาเนี่ยนะ ?”
เดิมทีให้สอนผู้ที่ไร้ปัญญาอย่างอนาถจนไม่อาจทนดูได้คนหนึ่งแล้ว อีกทั้งยังให้เขามาเป็นเจ้านาย แค่นี้เขาก็รู้สึกเสียใจมากพออยู่แล้ว นี่ยังจะให้เขาไปขายยาอีก
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่ได้ให้เจ้าไปขายยา ต่อให้เจ้าอยากไปขายก็ขายไม่ได้ ข้าให้เจ้ามาสอนศิษย์น้องของข้า ให้สร้างอำนาจที่แข็งแกร่ง เมื่อก่อนเจ้าก็คงจะมีอำนาจมีกองกำลังอยู่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ!”
จอมมารไม่คิดว่าเป็นเช่นนั้น “ขายยา นับว่ามีอำนาจอันใดกัน ?”
มู่เฉียนซีตอบ “ขอเพียงแค่เจ้าช่วยจินซ่านซ่านทำเป้าหมายของข้าให้สำเร็จ เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าก็จะเห็นว่ามันมีอำนาจเช่นไร หากเจ้าไม่เชื่อฟังแล้วละก็ ข้าจะเรียกกระบี่มังกรเพลิงออกมาต้อนรับเจ้า เป็นเช่นไร…”
จอมมารได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจกลัวจนตัวสั่น และกล่าวว่า “ข้าทำ ข้าทำ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ผู้ช่วย ข้าก็เตรียมให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว เจ้าตั้งใจทำให้ดีล่ะ”
มู่เฉียนซีโยนขวดยาขวดหนึ่งออกมา ด้านบนเขียนคำว่า ‘ซี’ อยู่
“นี่เป็นสิ่งยืนยัน เอาสิ่ง
