้วยความตกตะลึง “สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม มู่เฉียนซีมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับที่สาม!”
“อีกทั้งยังเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ร้ายกาจเป็นอย่างมากอีกด้วย ว่านอู๋เทียนกลับกล้าปล่อยสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ออกมาเพื่อที่จะลอบทำร้ายมู่เฉียนซี ช่างน่าขันให้ตายยิ่งนัก”
“คิดที่จะเอาเปรียบผู้อื่นแต่ผลกลับเป็นตนที่เสียเปรียบและยังต้องเสียสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามไปอีกตัวหนึ่ง”
ดวงตาของจินซ่านซ่านส่องประกายออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่เสียทีที่เป็นหัวหน้าของข้า ช่างน่าเกรงขามเสียจริง! นางได้ทำพันธสัญญากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม”
พรวด! ในตอนนี้ว่านอู๋เทียนที่ถูกอาจารย์ใหญ่ซวนทำให้ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักได้กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ และเมื่อรู้สึกว่าสายสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับสัตว์พันธสัญญาได้ตัดขาดออกจากกันเขาก็ได้เริ่มกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
“เจ้า…มู่เฉียนซี เจ้ากลับกล้าฆ่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ทำพันธสัญญาของข้า!”
มู่เฉียนซีมองเขาอย่างเย็นชา “ข้ากล้าฆ่าแม้กระทั่งเจ้า แล้วนับประสาอะไรกับสัตว์พันธสัญญา!”
มู่เฉียนซีค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ขึ้นอย่างช้า ๆ จิตสังหารที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นจากตัวนางนั้นทำให้ว่านอู๋เทียนรู้สึกหวาดกลัวเข้าแล้ว
“เจ้า…เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ ข้านั้นเป็น…”
มู่เฉียนซีถามขึ้น “เป็นอะไร? หรือว่าเบื้องหลังเจ้ายังมีกองกำลังขั้นสำนักนิกายระดับสองที่แข็งแกร่งกว่าสำนักศึกษาอันดับหนึ่งแห่งทวีปเหลยโจวคอยให้การสนับส