นุนอยู่ ?”
“เจ้า…เจ้าแข็งแกร่งกว่าข้า!” ว่านอู๋เทียนกัดฟันกล่าวออกมา
อาจารย์ใหญ่เหลยกล่าวขึ้น “ขอเชิญท่านที่เหลือจากสำนักศึกษากุ่ยหยู้ออกไปก่อน ประเดี๋ยวข้าจะขอพูดคุยกับเขาเสียหน่อย!”
คนของสำนักศึกษากุ่ยหยู้มิได้ต่อต้านแต่อย่างใด และอาจารย์ใหญ่ซวนได้ลงมือทำให้ว่านอู๋เทียนพิการเสียสิ้น
ถูกบุคคลระดับมหาจักรพรรดิแห่งภูตผู้หนึ่งลงมืออย่างหนักและทำให้กลายเป็นผู้พิการ หากไม่มีสมุนไพรวิญญาณระดับสวรรค์แล้ว แม้แต่มู่เฉียนซีก็ยังยากที่จะประกันได้ว่าจะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บเช่นนั้นได้
แน่นอนว่านางหวังจะให้ว่านอู๋เทียนรีบตายแล้วรีบไปเกิดใหม่ เพราะไม่สามารถที่จะรักษาเขาได้เลย
เหล่าผู้คนต่างเริ่มซุบซิบกัน อาจารย์ใหญ่ซวนนั้นขึ้นชื่อในเรื่องของการปกป้องศิษย์แบบสุดโต่งอย่างที่คิดเอาไว้จริง ๆ
อาจารย์ใหญ่ไป๋กล่าว “อาจารย์ใหญ่เหลย ลงมืออย่างหนักหน่วงต่อชายหนุ่มผู้หนึ่งเช่นนี้ ท่านตัดใจทำลงไปได้เช่นไร?”
อาจารย์ใหญ่เหลยกล่าวสวน “ศิษย์รักของข้าอายุน้อยกว่าเจ้าตัวปลอมนี่เสียอีก! ทำไมมันถึงใจร้ายทำได้ลง?”
นี่เป็นการที่เขาต้องการจะแก้แค้น ลองกล่าวมากความกว่านี้ดูอีกสักประโยคหนึ่งดูสิ?
ในตอนนี้อาจารย์ใหญ่เหลยได้สงบอารมณ์ลงมาแล้วจึงกล่าวขึ้น “การแข่งขันใหญ่ร้อยสำนักในครั้งนี้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นเป็นความประมาทเลินเล่อของข้า ผลของการแข่งขันคือ สำนักศึกษากุ่ยหยู้ตกรอบ ส่วนมู่เฉียนซีนั้นมีความดีความชอบในการเปิด
