ลกระบี่ของข้า ก็เข้ามาสิ ครั้งนี้ข้าจะไม่ปรานีแน่นอน ข้าจะจับพวกเจ้าถอดเสื้อผ้าเปลือยกายจนกว่าจะจบการแข่งขันเลยคอยดู”
เมื่อนึกถึงค่ายกลกระบี่อันแปลกประหลาดนั้นของจินซ่านซ่าน อีกทั้งกำลังในการต่อสู้อันโหดเหี้ยมนั้นของมู่เฉียนซีแล้ว พวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ถอยหนี
พวกวิปริตกลุ่มนี้ พวกเขาไม่อาจยั่วยุได้
อันที่จริงแล้วกระบี่มารไม่สามารถรวมตัวกันเป็นค่ายกลกระบี่ได้แล้ว จินซ่านซ่านก็แค่เขียนเสือให้วัวกลัว และพอดีคนกลุ่มนี้ก็กลัวซะด้วยสิ
มู่เฉียนซีกล่าว “หลายวันนี้ทุกคนเหนื่อยมามากแล้ว วันสุดท้ายนี้พวกเราพักผ่อนกันสักหน่อยเถอะ”
ทุกคนเตรียมอาหารแห้งมามากมาย ดังนั้นการแข่งขันในวันสุดท้ายนี้ ในขณะที่คนอื่น ๆ กำลังตามหาของล้ำค่ากันอย่างสุดชีวิต กลุ่มของมู่เฉียนซีกลับตั้งค่ายปิ้งปลาย่างเนื้อกินกัน
โชคดีที่คนอื่น ๆ มัวแต่ตามล่าหาของล้ำค่าอยู่ มิเช่นนั้นแล้วคงอยากจะกลับมาทุบตีกับพวกเขาอีกครั้งเป็นแน่
หลังจากที่แสงประกายสีม่วงได้พาพวกเขากลับไป การแข่งขันรอบสองก็นับว่าสิ้นสุดลง
ต่อมาพวกเขาต่างก็ถูกส่งตัวไปยังห้องส่วนตัวเพื่อนับจำนวนของล้ำค่าที่ได้มา
มู่เฉียนซีมองไปรอบ ๆ พลางขมวดคิ้วขึ้น อาจารย์ที่เดินเข้ามาตรวจสอบกล่าวว่า “สาวน้อย เป็นอะไรไป ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ห้องนี้เล็กเกินไปที่จะเอาของของข้าออกมาได้”
“เป็นไปไม่ได้ สาวน้อยเจ้าอย่าได้พูดล้อเล่น”
“ในเมื่อท่านไม่เชื่อ เช่นนั้นข้าจะเอาของออกมาส่วนหนึ
