ซวนอี้กล่าวเสียงเข้ม “ถูกโจมตีเข้าแล้ว เช่นนั้นข้าก็ยิ่งต้องแข็งแกร่งขึ้น”
อาจารย์ใหญ่ซวนบ่มเพาะเลี้ยงดูซวนอี้มา ดังนั้นซวนอี้จึงไม่ใช่อัจฉริยะที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความหวานสุข
แม้ว่าความมั่นใจในตนเองของเขาจะถูกโจมตีอย่างรุนแรงแต่ก็ไม่ได้ทําให้เขาหดหู่ อีกทั้งยังทำให้ความมุ่งมั่นของเขานั้นแข็งแกร่งขึ้น
อีกฝ่ายส่งคนที่สองออกมาแล้ว เหยียนหลัวแห่งสํานักศึกษาอันดับหนึ่งของทวีปเหยียนโจว
สิ่งที่น่าตกใจก็คือฝ่ายมู่เฉียนซีและพวกกลับส่งจินซ่านซ่านออกมา
จินซ่านซ่าน บุตรชายคนเดียวของอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาจินซิน หรือจินซ่านซ่านนายน้อยตระกูลจินนั่นเอง
สถานะตัวตนที่ฟังดูค่อนข้างสูงส่ง แต่พรสวรรค์ของจินซ่านซ่านนั้นไม่ได้เท่าไรเลยจริงๆ
มิเช่นนั้นตระกูลของเขาร่ำรวยถึงขนาดนั้น ก็คงไม่ได้แค่ทําให้ความแข็งแกร่งของเขาไปถึงเพียงระดับจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่หกเท่านั้น
ระดับหกนี้ความแข็งแกร่งเกินจริงไปมาก เมื่อเทียบกับมู่เฉียนซีจักรพรรดิแห่งภูติขั้นที่หนึ่งที่สามารถใช้พิษได้เกรงว่าจะห่างชั้นกันมาก แต่มู่เฉียนซีกลับส่งจินซ่านซ่านออกมา
ไป๋ชางหัวเราะ ส่งจินซ่านซ่านออกมาในครั้งที่สองนั่นก็ยิ่งดีเลย เขาจะได้จัดการกับคู่อริของเขาพอดี
เหยียนหลัวชําเลืองมองจินซ่านซ่านแล้วกล่าวว่า “เจ้าอ้วน เจ้ายอมแพ้ซะเถอะ! เมื่อถึงเวลานั้นถูกย่างเป็นเนื้อหมูแล้วอย่ามาร้องไห้ล่ะ!”
นายน้อยเหยียนอย่างเขาเองก็ขี้เกียจเกินกว่าจะลง
