มือกับขยะไร้ประโยชน์เช่นนี้
จินซ่านซ่านหรี่ตาลงและกล่าวว่า “เจ้าหนู เมื่อเวลานั้นมาถึงเจ้าจะถูกฉีกกระชากจนเปลือยต่อหน้าทุกคน ก็อย่าร้องไห้ล่ะ”
“เจ้า…” เหยียนหลัวมองจินซ่านซ่านอย่างโกรธเคือง
“เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
จินซ่านซ่านจะเป็นคู่ต่อสู้ของเหยียนหลัวน่ะหรือ ? มันเป็นไปไม่ได้เลย
แต่กลับบางคนอาจใช่!
“นี่เป็นโอกาสของเจ้าที่จะสร้างความดีไถ่โทษ ทําให้ดีล่ะ” ก่อนที่จินซ่านซ่านจะไปประลอง มู่เฉียนซีได้กล่าวกับยอดกระบี่มารเล่มนั้น
ภายใต้การคุกคามของมู่เฉียนซี แม้ว่าเขาจะไม่มีกําลังเหลือมากนัก แต่ในตอนนี้เขาต้องพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อเอาชนะให้ได้
ฟึ่บฟึ่บฟึ่บ! ชิ้นส่วนในมิติของจินซ่านซ่านถูกยอดกระบี่มารเรียกออกมาทั้งหมด
ทุกคนรู้สึกดวงตาพร่ามัว กระบี่นับร้อยเล่มร่วงหล่นลงสู่พื้น พลังแปลกประหลาดปกคลุมไปทั่วทั้งสนามรบ
“เหยียนหลัว ระวัง! นี่เป็นค่ายกลกระบี่ ช่างแปลกประหลาดนัก!”
สมแล้วที่เหลยหมิงเป็นศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจของอาจารย์ใหญ่เหลย เขามองแผนการออกในทันที และรีบตะโกนขึ้น
แต่มันก็สายไปเสียแล้ว
แม้ว่าสิ่งที่เรียกว่ายอดมารจะเหลือเพียงจิตวิญญาณที่อ่อนแอ แต่ค่ายกลกระบี่ที่ถูกสร้างขึ้นก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าเด็กหัวขนนั่นจะสามารถจัดการได้
ตอนนี้เหยียนหลัวไม่มีพลังวิญญาณในค่ายกลกระบี่นี้เลยแม้แต่น้อย แต่จินซ่านซ่านกลับมี
“เจ้า… เจ้าต่ำทราม…” เหยียนหลัวโมโห
จินซ่านซ่านยิ้มอย่างชั่วร้าย “เจ้าหนู เดี
