มู่เฉียนซีรู้ว่ามันจะต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ ในตอนนี้คนพวกนั้นที่กำลังฆ่าฟันกันเองอยู่ได้ละทิ้งศัตรูตรงหน้าของตน และต่างหันมาโจมตีมู่เฉียนซี
ไม่นานนักจินซ่านซ่านก็ถูกทำให้หวาดกลัวเป็นอย่างมาก “สาวงามมู่ ระวังตัวด้วยนะ!”
คนกลุ่มหนึ่งได้ล้อมโจมตีมู่เฉียนซี เห็นกันได้อย่างชัดเจนว่ามู่เฉียนซีที่ไม่มีพลังวิญญาณนั้นกลับไวต่อความรู้สึกและหลบหลีกได้รวดเร็วดั่งเสือร้าย ทำให้จินซ่านซ่านนั้นต้องสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ
สายตาของมู่เฉียนซีกวาดมองไปรอบด้านอย่างเฉียบคม จะต้องมีอะไรบางอย่างที่ควบคุมกระบี่เหล่านี้อยู่อย่างแน่นอน
ในตอนแรกนั้นต้องการที่จะให้พวกเขาฆ่าฟันกันเอง แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่ามีผู้ที่สามารถไม่ถูกค่ายกลนี้ควบคุมได้ อีกทั้งยังสามารถทำให้ผู้อื่นนั้นเกิดอาการมึนงงก่อนที่จะฆ่าพวกเขาตายด้วยกำลังของตัวเองเพียงคนเดียว
ถ้าหากเป็นเช่นนี้ละก็ เขาก็จะไม่สามารถไปถึงเป้าหมายของเขาได้
เช่นนั้นแล้วเขาจึงได้เปลี่ยนค่ายกลอีกครั้ง ให้พวกเขานั้นมาร่วมกันล้อมโจมตีนาง
สายตาของมู่เฉียนซีส่องประกายอันเย็นวาบออกมา “รุมโจมตีเหรอ? ข้ากลัวที่ไหนกันเล่า!”
ฟึบ ฟึบ ฟึบ! เมื่อมือของมู่เฉียนซีขยับ เข็มยาจำนวนหลายสิบเข็มก็ได้ลอยบินออกไป
จากนั้นนางก็ได้ใช้พิษของนางอย่างไม่บันยะบันยัง ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะบุกเข้ามาพร้อมเพรียงกัน แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางเลย
ปัก ปัก ปัก!
จนกระทั่งเหลือคู่ต่อส
