็นต้องยั้งมือเลยแม้แต่น้อย
ปัง! ปัง! ปัง!
จินซ่านซ่านได้ยินเสียงที่ดังขึ้นนั้น เขายังรู้สึกว่าเนื้ออ้วน ๆ ทั้งตัวของเขารู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาบ้าง
เขากังวลจริงๆ ว่าแขนน้อย ๆ ขาเล็ก ๆ ของสาวงามมู่นั้นจะรับไหวจริงหรือ ?
แต่ใบหน้าของมู่เฉียนซีกลับไม่มีอาการของการเจ็บปวดเผยออกมาเลยแม้แต่น้อย ในการต่อสู้นั้นจะรู้สึกได้เลยว่าพลังความสามารถของไป๋ชางนั้นแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ
“ข้าอยากจะเห็นจริง ๆ ว่าขีดจำกัดในการมอบพลังของเจ้าให้แก่เขาอยู่ที่ตรงไหน”
เจ้าหมอนั่นที่อยู่ในเงามืดสามารถเพิ่มพลังความสามารถให้แก่ไป๋ชาง มู่เฉียนซีเองก็ได้เอายาออกมาฉีดตนเองไปหลายเข็มเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของร่างกายนาง
สิ่งที่วัดกันอยู่ในตอนนี้ก็คือ ขีดจำกัดของความสามารถจากทั้งสองฝ่าย ว่าใครจะสูงกว่ากัน
ฝ่ายตรงข้ามนั้นต่อสู้ต่อต้านมู่เฉียนซี เช่นนั้นแล้วมู่เฉียนซีในตอนนี้จึงไม่ได้รู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย
แต่นางจะไม่พ่ายแพ้อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นผู้ที่อยู่ตรงหน้าคือคนของสำนักศึกษาหุบเขาหมอเทวดา
ครืน!
พลังการทำลายล้างในการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายรุนแรงขึ้นไปเรื่อย ๆ จินซ่านซ่านนั้นไม่อยากที่จะเชื่อสายตาของตนเอง
“ไม่มีพลังวิญญาณ…ไม่มีพลังวิญญาณยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ สิ่งที่ข้าเห็นนั้นมันไม่ผิดไปจริงหรือ!”
ไม่รู้ว่าพวกเขาทั้งสองนั้นได้สู้กันมานานเท่าไรแล้ว แต่ยังไม่ทันถึงคราวให้มู่เฉียนซีได้ออกกระบวนท่า ก็ดูเหมือนว่าไป๋ชางได
