ในขณะที่พวกเขาเตรียมจะลงมือ มู่เฉียนซีก็กดก้อนหินที่อยู่บนกำแพงนั้น
ตูม ปัง ปัง!
จากนั้นก็มีการเคลื่อนไหวขึ้นและไป๋ชางก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “ข้างล่างยังมีเส้นทางลับจริง ๆ ด้วย”
เขาทำได้เพียงแค่อดทนเอาไว้ ไม่ลงมือก่อน รอดูสถานการณ์ข้างล่างก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
เส้นทางลับนี้ไม่มีบันได มีเพียงแค่ทางลาดเอียงลงไป
สถานที่ที่อยู่ลึกเข้าในของทางลาดเอียงนี้มืดสนิท มองไม่เห็นสิ่งใดเลย ทว่า กลับทำให้รู้สึกถึงความชั่วร้ายจนขนลุกซู่ขึ้น
ไป๋ชางกล่าว “จะลงไปหรือไม่ ?”
จินซ่านซ่านกล่าว “ลงไป ค้นพบสถานที่เช่นนี้ทั้งทีก็ต้องลงไปแน่นอน แต่หากว่าเจ้าขี้ขลาดตาขาวกลัวผีแล้วล่ะก็ ออกไปจากที่นี่ซะสิ”
จินซ่านซ่านอยู่กับมู่เฉียนซีมานานแล้ว ไม่กลัวผี แมลงก็ไม่กลัวแล้ว
ไป๋ชางกล่าว “ข้าจะกลัวได้ยังไงกัน พวกเจ้านำไปก่อน พวกข้าตามหลังเอง”
นี่หมายความว่าเขาให้มู่เฉียนซีและพวกเป็นช้างเท้าหน้า หากเกิดอันตรายใดขึ้นพวกเขาก็จะเป็นคนขวางไว้ก่อน
ความคิดนี้ของไป๋ชาง มู่เฉียนซีนั้นรู้ดีอย่างแจ่มแจ้งแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเราไปกันเถอะ!”
พลังวิญญาณของพวกเขาโคจรขึ้น และเดินลงไปตามเส้นทางลาดเอียงนี้ทันที
ทว่า ยิ่งเดินไปพวกเขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
ซวนอี้กล่าว “เฉียนซี นี่มันเกิดอะไรขึ้น ข้ารู้สึกว่าพลังของข้าจะถูกยับยั้งแล้ว!”
“ตอนนี้มีพลังเพียงแค่จักรพรรดิแห่งภูตระดับหนึ่งเท่านั้น”
“พวกข้าก็ด้วย พลังยิ่งอ่อนแอลงเรื่อ
