่สูงเอาซะเลย!”
“พวกมันไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตาเลยสักนิด!”
“พวกมันคิดว่าตัวเองเก่งสักแค่ไหนกันเชียว นอกจากหยกวิญญาณพวกมันก็ไม่มีอะไรดีสักอย่าง ได้ที่โหล่ทุกครั้ง”
ไป๋ชางกล่าว “พวกเราก็ไปกันเถอะ”
และแล้วพวกเขาก็แยกทางกันจริง ๆ แต่หลังจากที่แยกทางกันไป พวกเขาก็ได้มาเจอกันอีกครั้ง
แต่สิ่งที่ไม่เหมือนกันก็คือ มู่เฉียนซีและพวกได้ของล้ำค่ามาไม่น้อยเลย ส่วนคนของสำนักศึกษาหมอเทวดาเหล่านั้นกลับมีสภาพที่น่าสังเวช เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งราวกับผ้าขี้ริ้วก็มิปาน
มู่เฉียนซีก็ขี้เกียจจะสนใจพวกเขา นางกล่าวกับจินซ่านซ่านว่า “พวกเราไปกันต่อเถอะ!”
จินซ่านซ่านกล่าว “วังใต้ดินแห่งนี้ช่างเป็นสถานที่ที่ดีจริง ๆ พวกเราได้ของล้ำค่ามามากมายเช่นนี้ อันดับหนึ่งต้องเป็นของพวกเราแน่นอน”
ต้องบอกเลยว่าการที่มีจินซ่านซ่านอยู่ในมือ หาของล้ำค่าได้สบายเลย ต่อให้เป็นผู้ที่แข็งแกร่งมากอย่างคนของเหลยโจวและเหยียนโจวเหล่านั้น ตอนนี้ก็หาของล้ำค่าได้ไม่มากเท่าพวกเขา
ทุก ๆ ครั้งที่ไป๋ชางเห็นท่าทางของพวกเขาผ่อนคลายเขาก็เริ่มสงสัยแล้ว สุดท้ายเขาจึงกล่าวว่า “ตามพวกมันไป!”
เขารู้สึกว่ากลุ่มคนไร้ความสามารถเหล่านี้มีบางอย่างที่แปลกประหลาด
ตูม ปัง ปัง! ประตูตรงหน้าจินซ่านซ่านเปิดออก
พวกเขาเดินเข้าไป ในที่แห่งนี้เต็มไปด้วยอาวุธวิญญาณโบราณมากมายหลายชนิด
มู่เฉียนซีและพวกมองดูจนรู้สึกมึนชาไป ตลอดทางก็เจอมาไม่น้อยแล้ว แต่สำนักศึกษาหมอเทวดาที
