้เพียงเชื่อมู่เฉียนซีเท่านั้น
พวกเขาเอายามาโรยลงบนตัวพวกเขา ไม่นานพวกเขาก็ได้พบสิ่งที่น่ายินดี นั่นก็คือหลังจากที่พวกเขาโรยยาลงบนตัว ตะขาบเหล่านี้ก็ไม่กล้าเข้าใกล้พวกเขาอีก
ดูเหมือนว่าบนตัวของพวกเขาจะมีกลิ่นอายที่ทําให้พวกมันเกลียดมาก ดังนั้นพวกมันจึงไม่ได้ไล่ตามพวกเขา แต่กลับแยกย้ายกันไป
“สําเร็จแล้ว!” จินซ่านซ่านยิ้มอย่างมีความสุข
“พระเจ้า มหัศจรรย์ยิ่งนัก!” ดวงตาของเขาเป็นประกายขณะมองไปที่มู่เฉียนซี
ซวนอี้หัวเราะ “ร้ายกาจ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “พักผ่อนที่เดิมเพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่ง”
“ได้!”
พวกเขาถูกไล่ล่ามาเป็นเวลานานจนหมดเรี่ยวแรงแล้ว ตอนนี้ตะขาบเหล่านั้นก็หายไปแล้ว พวกเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก
หลังจากออกเดินทางอีกครั้ง มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “อันตรายจากสนามรบโบราณกําลังตื่นขึ้นแล้ว ต้องระมัดระวังให้มาก อย่าสร้างปัญหาอื่นอีกล่ะ คราวหน้าพวกเราอาจจะไม่ได้โชคดีหาวิธีรับมือได้เช่นนี้”
“อืม! พวกเราเข้าใจแล้ว”
ด้วยบทเรียนในครั้งนี้ ทุกคนต่างระวังตัวมาก และไม่กล้าที่จะประมาทอีก
อย่างไรก็ตามแม้ว่าพวกเขาจะหลีกเลี่ยงอันตรายจากสนามรบโบราณนี้ได้ แต่พวกเขาก็ได้พบเข้ากับศัตรูที่คุ้นเคย
“จินซ่านซ่าน พวกเราตามหาเจ้ามาตั้งนาน ในที่สุดก็หาเจ้าพบแล้ว นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะอยู่กับพวกคนบ้านนอกที่ยากจน เจ้ายิ่งอยู่ยิ่งไร้รสนิยมเสียจริง”
เป้าหมายของผู้ที่มาไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นจินซ่านซ่านนักล่าสมบัติผู้นี้
จ
