ินซ่านซ่านกล่าว “เจ้าเด็กกลุ่มนี้ที่จากสํานักศึกษาอวี้หลิงของพวกเจ้า อย่ามาขวางหูขวางตาข้า มิเช่นนั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้ว”
หลิงฮั่วฮั่วแห่งสํานักศึกษาอวี้หลิงกล่าวว่า “จินซ่านซ่าน เจ้านี่มันอวดดีขึ้นทุกวันแล้ว เจ้าไม่ดูบ้างเหรอว่าที่นี่ที่ไหน? ต่อหน้าศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเรา เจ้ามันรนหาที่ตายนัก”
“ข้าอวดดี แล้วเจ้าจะทําไม? กัดข้ารึ!” เมื่อจินซ่านซ่านอวดดีขึ้นมา แน่นอนว่ามันน่ายั่วโมโหมาก
หลิงฮั่วฮั่วกล่าว “จินซ่านซ่าน ข้าจะไม่พูดพล่ามไร้สาระกับเจ้าแล้ว ไปกับเรา! เพียงแค่เจ้าทําตามอย่างเชื่อฟัง ข้าก็จะไม่ทําให้เจ้าต้องลําบากใจ”
สํานักศึกษาจินซินได้ครอบครองแร่วิญญาณที่ดีที่สุดในทวีปอวี้โจว และพวกเขาต้องการแร่วิญญาณที่ดีที่สุดสําหรับการฝึกบำเพ็ญ เช่นนั้นพวกเขาจึงต้องซื้อมันจากตระกูลจิน
ดังนั้นต่อให้มองจินซ่านซ่านไม่สบอารมณ์อย่างไร แต่ก็ไม่กล้าฉีกหน้าพวกเขาให้แหลกละเอียด
จินซ่านซ่านกล่าว “แม้ว่าพวกเจ้าจะปฏิบัติต่อข้าดั่งบรรพบุรุษ ข้าก็จะไม่ไปกับพวกเจ้า! พวกเจ้าตัดใจเสียเถอะ รีบไสหัวไปซะ!”
“จินซ่านซ่าน เจ้าไม้อ่อนไม่ชอบ ชอบไม้แข็ง” หลิงฮั่วฮั่วก็โกรธแล้วเช่นกัน
“ถึงอย่างไรข้าก็ไม่ไปกับพวกเจ้าเด็ดขาด ทางที่ดีพวกเจ้าควรไสหัวไปซะ มิเช่นนั้นอย่าได้เสียใจภายหลัง!”
หลิงฮั่วฮั่วกล่าว “จินซ่านซ่าน เจ้าทําให้ข้าโมโหแล้ว เขาไม่ยอมไป จับเขามัดไว้”
ทันใดนั้น มู่เฉียนซีก็ได้ให้สํานักศึกษาซวนเสียลงมือแล้ว
