พวกเจ้าเหล่าศิษย์แห่งสำนักศึกษาอวี้หุน พวกเจ้ากล้าที่จะทำผีหลอกให้ข้าตกใจ พวกเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไร”
“ใครใช้ให้เจ้าขี้กลัวเหมือนดั่งหนู มิเพียงแต่จะกลัวงูเท่านั้น อีกทั้งยังกลัวผีอีกด้วย ช่างทำให้อาจารย์ใหญ่จินของพวกเจ้าขายหน้าจริง ๆ” ฝ่ายตรงข้ามกล่าวประชดประชันออกมา
“ข้าจะกลัวอะไรมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย ?”
“ข้าไม่เปลืองเวลากับเจ้าแล้ว จินซ่านซ่านเจ้าจงให้เจ้าพวกไร้ค่านี่ไปเสีย ความสามารถของเจ้านั้นข้ารู้ ไปกับข้า! ตอนนี้เป็นตอนที่ข้าต้องการใช้ความสามารถของเจ้าผู้ไร้ค่าแล้ว” หัวหน้ากลุ่มของสำนักศึกษาอวี้หุนนามว่าอวี้จี๋กล่าว
มู่เฉียนซีตะลึงงัน “ความสามารถอันฝืนลิขิตฟ้าของเจ้า คงไม่ใช่ว่าได้รู้กันไปทั่วทั้งทวีปอวี้โจวหรอกกระมัง!”
จินซ่านซ่านกล่าว “ข้ามีความสามารถที่พิเศษเช่นนี้ ทำไมต้องเก็บซ่อนมันเอาไว้”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่า ถ้าหากมิใช่ว่าเจ้าหมอนี่โชคดี เกรงว่าคงจะมีชีวิตรอดมาไม่ถึงตอนนี้!
อวี้จี๋กล่าวอย่างเดือดดาล “จินซ่านซ่าน ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่ เจ้าได้ยินหรือไม่?”
จินซ่านซ่านกล่าว “แน่นอนว่าข้าได้ยิน หูข้าก็ไม่ได้หนวกสักหน่อย! แต่ว่าข้าไม่อยากไปกับเจ้า ไม่อยากอย่างแน่นอน!”
มู่เฉียนซีรู้ว่าทำไมเจ้าหมอนี่ถึงคอยเกาะติดพวกเขา และถึงแม้ว่าสำนักศึกษาจินซินจะโอหัง แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้สำนักศึกษาอื่น ๆ ยอมละทิ้งการแข่งขันเพื่อที่จะมาจัดการกับพวกเขา
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะเจ้า
