ม่ได้ตกอยู่ในที่นั่งลำบากเหมือนกับซวนอี้ ตอนนี้เขาได้พุ่งเข้าหามู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่ง
“นังผู้หญิงสารเลว ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ภายใต้ความโกรธแค้นของเขานั้น ความเร็วของเขาก็ยังคงสู้ความเร็วของมู่เฉียนซีไม่ได้!
ปัง ตูมตูม! การโจมตีอย่างบ้าคลั่งนี้ไม่ได้ผลแต่อย่างใด
พรวด! เป็นเพราะเขาใช้พลังวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง พิษงูในร่างกายจึงได้กำเริบขึ้นจนทำให้เขากระอักเลือดคำโตออกมา
งูพิษเหล่านั้นได้กลิ่นคาวเลือดก็พุ่งเข้าหาเขาอีกครั้ง
ฉึก ฉึก! บนร่างของเขาตอนนี้ปรากฏรอยเขี้ยวงูมากมาย เลือดสีแดงสดไหลออกมาตามรอยเขี้ยวงูนั้น
พรวด! เหลิ่งหลินกระอักเลือดคำโตออกมาอีกครั้ง
เขาจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยความโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง และเขาในตอนนี้ก็ไร้ซึ่งกำลังที่จะต่อสู้แล้ว
คิดจะลงมือกับมู่เฉียนซี ก็ไม่อาจทำอันใดได้
“นี่นางทำได้ยังไงกันแน่ ?” เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่างูพิษของตนเองนั้นเสียการควบคุมไปได้เช่นไร
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เจ้ามีความมั่นใจแค่ไหนในการควบคุมงูเหรอ แต่ข้าว่าพิษที่เจ้าเล่นมันยังอ่อนหัดไปหน่อยนะ สู้พิษของข้าไม่ได้หรอก”
ดวงตาของเหลิ่งหลินเบิกกว้างด้วยความตกใจ “นี่เจ้าวางยาพิษงูพิษของข้า ทำให้มันฆ่าเจ้านายของมันเองอย่างนั้นเหรอ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ตอนนี้เขาก็เปรียบดั่งปลาที่อยู่บนเขียงแล้ว ซวนอี้ลงมือแก้แค้นเถอะ!”
ในตอนนี้เอง ร่างสีทองอร่ามก็ได้พุ่งเข้ามาพลางกล่าวว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า! สหายซวนได้รับบาดเจ็บสาหัส
