ครืน!
ซวนอี้กลิ้งลงบันไดไป
มู่เฉียนซีที่กำลังเดินขึ้นมาก็ได้เห็นกับร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่งกำลังกลิ้งลงบันไดมา จินซ่านซ่านก็กล่าวขึ้นว่า “ดูเหมือนว่าจะเป็นชายหนุ่มรูปหล่อผู้นั้นของสำนักศึกษาพวกเจ้า”
“โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
มู่เฉียนซีโบกมือขึ้นสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นตรงหน้าที่ซวนอี้กำลังตกลงมากั้นเขาเอาไว้
เสียง ตุบ! ดังขึ้นหนึ่งครา จินซ่านซ่านตัวสั่นไปทั้งตัว
เขาบ่นพึมพำว่า “เจ็บ มันจะต้องเจ็บเป็นตายแน่”
พรวด! ตอนนี้ซวนอี้กระอักเลือดคำโตออกมา เลือดนั้นได้ย้อมบันไดที่อยู่ตรงหน้าเขา
มู่เฉียนซีรีบพรวดขึ้นไปราวกับว่าเป็นพื้นราบไม่มีขั้นบันไดก็มิปาน
จินซ่านซ่านวิ่งตามนางไปด้วยความพยายามอย่างสุดกำลังพลางกล่าว “รอข้าด้วย!”
มู่เฉียนซีเดินไปตรงหน้าซวนอี้ และได้เอากำแพงน้ำแข็งออก ประคองซวนอี้ขึ้นและเอายาวิญญาณยัดเข้าปากเขา
มู่เฉียนซีเงยหน้าขึ้นไปมองเหลิ่งหลินที่กำลังก้มมองพวกเขาอยู่ เหลิ่งหลินกล่าวด้วยความดูถูกเหยียดหยามว่า “เหอะ เหอะ เหอะ! สาวน้อย คิดจะแก้แค้นข้าก็ตามข้ามาให้ทันก่อนเถอะแล้วค่อยว่ากัน”
“แต่หากว่าเจ้าตามไม่ทันก็เป็นไรนะ รอให้ข้าขึ้นไปบนยอดเขาสำเร็จก่อนเจ้าค่อยตามขึ้นไป แล้วข้าก็จะทำให้เจ้าไสหัวลงไปโดยสมบูรณ์”
เขาต้องการโจมตีและเอาชนะผู้หญิงผู้นี้ในวินาทีสุดท้ายก่อนที่นางจะได้รับชัยชนะ เมื่อถึงตอนนั้นนางต้องพังทลายเป็นแน่
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เช่นนั้นเจ้าก็รอดูได้เลย!”
บนร่
