นั้นไม่สามารถรองรับพลังที่ระเบิดออกมาหลายครั้งของมันได้ ไม่หักก็แปลกแล้ว
ทว่า จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าวกระบี่นี้เป็นเขาที่ตีมันขึ้นมา เพราะจะทำให้เขารู้สึกอับอายขายหน้าเล็กน้อย!
กระบี่ของมู่เฉียนซีหักแล้ว และนี่ทำให้อวิ๋นอ้าวหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“กระบี่ของเจ้าหักแล้ว ข้าขอแนะนำให้เจ้ายอมแพ้เสียเถอะ!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “เจ้าสูญเสียพลังวิญญาณไปมาก ยาวิญญาณฟื้นฟูพลังที่เจ้าเอาติดตัวมาเหลือเท่าไหร่แล้วล่ะ พลังวิญญาณไม่เพียงพออย่างเจ้า ไม่มีสิทธิ์มาบอกให้ข้ายอมแพ้!”
“ยาวิญญาณของข้าเหลือไม่มากแล้ว แต่ยาที่ทำให้เจ้าสิ้นเปลืองพลังวิญญาณเช่นนั้น เหลืออีกเท่าไหร่กันเชียว” อวิ๋นอ้าวกล่าว
ตอนนี้ทุกคนรู้สึกสงสารอวิ๋นอ้าวเข้าแล้ว เจ้าหมอนี่ช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว ถึงจะเพิ่งออกมาจากเก็บตัวจากการฝึกฝนก็ต้องสืบข่าวคราวบ้างสิ!
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้น และนางก็หยิบขวดยาออกมาอีกขวด และกลืนมันลงไป
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเป็นนักปรุงยา สิ่งที่ข้าไม่ขาดแคลนนั่นก็คือยาวิญญาณ ดังนั้นตอนนี้ข้ามีติดตัวอยู่เยอะเลยล่ะ”
อวิ๋นอ้าวได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจขึ้น “เจ้า…นี่เจ้าเป็นนักปรุงยา!”
แข่งขันยาวิญญาณกับนักปรุงยา นั่นเป็นสิ่งที่เจ็บปวดใจยิ่งนัก
“ดังนั้น คนที่ต้องยอมแพ้ก็คือเจ้า!” ร่างของมู่เฉียนซีพุ่งเข้าโจมตีอวิ๋นอ้าวราวกับสายฟ้าฟาด
“ทักษะตี้ซวน!”
“ทักษะเทียนซวน!”
พวกเขาทั้งสองคนล้วนแต่แข็งแกร่งเป
