มู่เฉียนซีเปล่งเสียงออกมาอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
แน่นอนว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นรู้ดีว่ากระบวนท่านี้ของมู่เฉียนซีนั้นเก่งกาจเพียงใด ทันทีที่นางเหวี่ยงกระบี่ เขาก็ทำได้เพียงแค่ต้านทานมันอย่างสุดชีวิต
เสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น เขาต้านทานเอาไว้ไม่ได้ และเขาถูกเปลวไฟห้อมล้อมและร่วงลงไปจากลานประลอง
เดิมทีทุกคนต่างก็คิดว่าจะได้ยินเสียงกระบี่หักที่คุ้นหู ทว่า ครั้งนี้พวกเขากลับไม่ได้ยินเสียงนั้น
มู่เฉียนซีเก็บกระบี่มังกรเพลิงที่ใช้เสร็จเล่มนั้นไว้ ทุกคนต่างก็นิ่งอึ้งไป
“กระบี่ของมู่เฉียนซีไม่หักแล้ว เช่นนี้ก็ยากที่จะรับมือกับนางได้!”
“กระบี่ที่ใช้ครั้งเดียวแล้วหักเล่มนั้นตอนนี้ไม่หักแล้วจริง ๆ ด้วย ข้ารู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินเอาซะเลย!”
“นอกจากศิษย์พี่ซวนอี้แล้ว เกรงว่าคงจะไม่มีผู้ใดที่จะหยุดมู่เฉียนซีให้เข้าสิบอันดับแรกได้เลย”
มู่เฉียนซีรู้สึกตัวเองโชคดีเป็นอย่างมากที่ตลอดการประลองนี้ไม่ได้เจอกับซวนอี้ หากเจอกับซวนอี้เข้าก็คงจะวุ่นวายเป็นแน่
การคัดเลือกบนลานประลองนี้แพ้ก็คือแพ้ ไม่มีการประลองแก้ตัวแต่อย่างใด
ไม่ว่าจะเป็นนางหรือจะเป็นซวนอี้ที่แพ้ ผลลัพธ์นี้ไม่ใช่เรื่องดีต่อสำนักศึกษาซวนเสียในการเข้าร่วมการแข่งขันร้อยสำนักในครั้งนี้เลย
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะไม่ได้สู้กับซวนอี้ แต่การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของการเข้าสิบอันดับแรกนี้ กลับได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่ไม่คุ้นเคยผู้หนึ่ง
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพรึงเพร
