ิดไป “ครั้งนี้สหายมู่เฉียนซีได้เจอกับเขาแล้ว ไม่ได้เข้าใจอะไรผิดไปใช่หรือไม่ ?”
“ข้าจำได้ว่าก่อนที่อวิ๋นอ้าวจะเก็บตัวฝึกฝน ความแข็งแกร่งของเขาเป็นสองรองจากศิษย์พี่ซวนอี้!”
“……”
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะไม่คุ้นเคยกับเขา แต่เท่าที่ฟังจากที่ทุกคนพูดแล้ว นางก็รู้ว่าคนตรงหน้าผู้นี้ยากที่จะรับมือได้
ซวนอี้ที่มีสีหน้าผ่อนคลายมาโดยตลอดตอนนี้สีหน้ากลับเคร่งเครียดขึ้น “โชคของสาวน้อยก็ไม่ได้ดีเอาซะเลยนะ หากรู้ก่อนหน้านี้ว่านางจะเจอกับอวิ๋นอ้าว ตอนจับฉลากข้าจะได้งุบงิบสักหน่อย”
ผู้อาวุโสสูงสุดส่งเสียงไอค่อกแค่กขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดนี้ “ค่อก ค่อก ค่อก! อาจารย์ใหญ่ ท่านเป็นอาจารย์ใหญ่นะ!”
อวิ๋นอ้าวมองดูหญิงสาวร่างเพรียวบางผู้ที่เขาสามารถขยี้ได้ด้วยมือเดียวที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ นางช่างงดงามยิ่งนัก ในขณะเดียวกันก็ดูอ่อนแอมาก
การต่อสู้ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นแล้ว ทักษะวิญญาณแกร่งกล้ามาก แต่พลังวิญญาณไม่เพียงพอ
อวิ๋นอ้าวเหลือบไปมองซวนอี้ที่นั่งอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นอย่างเย้ยหยัน
ศิษย์สายตรงของอาจารย์ใหญ่ที่อยู่สูงจนไม่อาจเอื้อมถึงมาโดยตลอด นึกไม่ถึงว่าตอนนี้จะเผยสีหน้าเช่นนี้ออกมา ช่างน่าแปลกใจยิ่งนัก!
หากต่อสู้กับซวนอี้ ยากมากที่เขาจะเอาชนะได้！
ทว่า ต่อสู้กับหญิงสาวที่เขาสนใจ เช่นนั้นก็ง่ายมาก
ซวนอี้รู้จักอวิ๋นอ้าวไม่ใช่แค่วันสองวัน เจ้าหมอนี่ชอบเปรียบเทียบกับเขามาตั้งแต่แ
