่ซีกล่าว “สาวน้อยไปห้องปรุงยาแล้ว เจ้าไปหานางเถอะ อย่าได้คิดจะมาแย่งของกินของข้าเชียว”
จวินโม่ซีชำเลืองสายตามองเขาคล้ายกับว่าหากซวนอี้แย่งของกินของเขา เขาจะต่อสู้อย่างสุดชีวิต
ซวนอี้จนหมดคำพูดกับเขาจริง ๆ ทำได้เพียงแค่เดินจากไปและรอมู่เฉียนซีที่หน้าห้องปรุงยา
มู่เฉียนซีใช้เวลาในการปรุงยาเป็นครึ่งค่อนวัน เมื่อคิดว่าตอนนี้จวินโม่ซีน่าจะกินเสร็จแล้วนางจึงได้เก็บของ
ทันทีที่เดินออกมาก็ได้เห็นกับชายรูปงามสวมชุดคลุมยาวสีเงินผู้หนึ่ง นางกล่าว “ซวนอี้ นี่เจ้ากำลังรอข้าอยู่เหรอ ?”
“เหล่าบรรดาผู้อาวุโสของสำนักศึกษากำลังปรึกษากันเรื่องการรับมือกับสำนักปีศาจดำ ท่านผู้อาวุโสสูงสุดให้ข้ามาตามเจ้าไป” ซวนอี้กล่าว
“ตามข้า ?” มู่เฉียนซีนิ่งอึ้งไป
“ท่านปู่ไปห้องหลอมอาวุธแล้ว ท่านปู่บอกว่าเรื่องกำราบคนเลวพวกนี้มอบให้เป็นหน้าที่พวกเราสองคนจัดการ เพื่อให้คนรุ่นหนุ่มสาวได้ฝึกฝนฝีมือหน่ะ” ซวนอี้เองก็จนปัญญามากเช่นกัน
“สิ่งใดคือให้คนหนุ่มสาวได้ฝึกฝนฝีมือกันล่ะ นี่เขาขี้เกียจไม่อยากจะสนใจต่างหาก!” มู่เฉียนซีแสยะปากเล็กน้อย
“อืม! ท่านปู่ก็เป็นเช่นนี้มาโดยตลอดนั่นแหละ!”
“ต้องเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว มิเช่นนั้นก็คงจะไม่กลายเป็นอาจารย์ใหญ่ที่หายตัวไปหลายปีหรอก”
“ให้ท่านผู้อาวุโสทั้งหลายรอข้าสักครู่ ข้าจะไปส่งเจ้านั่นก่อนแล้วค่อยว่ากัน” มู่เฉียนซีกล่าวจบก็กลับไปยังอาณาเขตของตนเอง
ทันทีที่มาถึงอาณาเขตของตนเองก็พบว่าจว
