ผลภายนอกเท่านั้น มันไม่ใช่เรื่องใหญ่จริง ๆ
นิ้วมือของจิ่วเยี่ยลูบไล้บนใบหน้าของมู่เฉียนซีเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ซีได้รับบาดเจ็บ แน่นอนว่าข้าจะต้องใช้สิ่งที่ดีที่สุดรักษา”
นี่เป็นความปรารถนาของจิ่วเยี่ย มู่เฉียนซึจึงตัดสินใจที่จะเสพสุขกับมัน เมื่อนางเพิ่งคิดว่าจะนั่งลงนั้น ปรากฏว่านางก็ได้ตกไปอยู่ในอ้อมกอดของจิ่วเยี่ยและถูกเขากอดรัดเอาไว้
“ข้า…”
ช้อนน้ำแกงนั้นได้เข้าไปอยู่ในมือของจิ่วเยี่ย เขากล่าว “ซีไม่ต้องขยับ”
“แม้ว่าข้าจะได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ขวา แต่ก็ยังสามารถใช้มือข้างซ้ายได้!”
เขากระซิบที่ข้างหูของมู่เฉียนซี “แต่ข้าอยากจะลองดูว่าความรู้สึกในการป้อนข้าวซีนั้นเป็นเช่นไร? อย่าได้ปฏิเสธ”
น้ำแกงช้อนแรกได้ถูกยื่นมาที่ด้านข้างปากของมู่เฉียนซี
