“เข้าใจผิด มีสิ่งใดที่เข้าใจผิด! บอกมาสิ!”
แสงสีเขียวอ่อนส่องประกายขึ้น ชายหนุ่มที่ดูงดงามราวกับภูตได้ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ
เส้นผมดุจดั่งแพรไหมพลิ้วไสวไปตามสายลม เมื่อเขาได้ปรากฏตัวขึ้น คล้ายกับว่าสีสันบนโลกใบนี้ถูกเขาบดบังไปก็มิปาน
ความงดงามนั้นทำให้ผู้คนต่างก็หยุดหายใจไปชั่วขณะด้วยความตกตะลึง ดวงตาสีเขียวอ่อนคู่นั้นบริสุทธิ์ไม่ได้ถูกย้อมไปด้วยความวิตกกังวลใดใด บริสุทธิ์อย่างไร้ที่เปรียบจนทำให้ผู้คนอดที่จะดูหมิ่นไม่ได้
เมื่อเห็นชายหนุ่มที่หน้าตางดงามไม่เหมือนมนุษย์เช่นนี้แล้ว ทันใดนั้นเองก็มีคนอุทานออกมา
“ชายหนุ่มผู้นั้นดูเหมือนว่าจะเป็นหมอปีศาจของหอหมอปีศาจ!”
“ข้าเคยเห็น ต้องเป็นหมอปีศาจมู่ซีเป็นแน่!”
“บนโลกใบนี้ นอกเสียจากหมอปีศาจมู่ซีแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดที่ทำเช่นนี้ได้!”
ชื่อเสียงของหมอปีศาจมู่ซีที่เสียโจวในตอนนี้นั้นเป็นที่รู้จักกันทั่วบ้านทั่วเมืองไปแล้ว
ทว่า หอหมอปีศาจยังไม่ได้ปรากฏขึ้นในอาณาเขตหยู่โจวของพวกเขา ปรากฏแค่ในเสียโจวดินแดนเล็ก ๆ เช่นนี้ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ใส่ใจสิ่งใดอยู่แล้ว
หัวหน้าหุบเขาซือคงเหลือบไปมองชายหนุ่มผู้งดงามไม่เหมือนมนุษย์ผู้นี้ และกล่าวว่า “เจ้าเป็นใครอีกล่ะ ข้ากำลังพูดอยู่กับท่านผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าไม่ควรมาสอดปากสอดคำ!”
“ข้าไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตาอยู่แล้ว” อาถิงกล่าวพลางเหลือบไปมองจิ่วเยี่ย
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงผงะไปครู่หนึ่ง หลังจากที่ชายผู้ที่น่าสะพรึงกล
