ัวผู้นั้นได้ใช้กระบวนท่าอันแปลกประหลาด นึกไม่ถึงว่าจะมีคนกล้ากล่าววาจาเช่นนี้ออกมา
หากท่านผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นโกรธเกรี้ยวขึ้นมา ร่างของชายหนุ่มผู้งดงามผู้นี้จะต้องกลายเป็นโครงกระดูกขาวเป็นแน่ ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!
ดูเหมือนว่าหัวหน้าหุบเขาซือคงจะหาโอกาสทำคุณความดีระหว่างต้องโทษได้แล้ว
เขามองจิ่วเยี่ยและกล่าวอย่างเอาอกเอาใจว่า “ท่านผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าเด็กผู้นี้กล้าไม่เห็นท่านอยู่ในสายตา ข้าจะจัดการมันซะตอนนี้”
รูปร่างหน้าตาของอาถิงงดงามไม่เหมือนมนุษย์ แต่ภายนอกก็ดูออกว่าอายุเพียงแค่สิบหกปีเท่านั้น คงจะไม่แข็งแกร่งสักเท่าไหร่ หัวหน้าหุบเขาซือคงคิดว่าการที่จะรับมือกับเขานั้นเป็นเรื่องที่ง่ายมาก
หัวหน้าหุบเขาซือคงพุ่งไปทางอาถิง พลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสี่แผ่ซ่านออกไป
ตูม!
ทว่า แม้แต่ชายเสื้อของอาถิงเขาก็ไม่สามารถที่จะแตะได้ คนตรงหน้าได้อันตรธานหายไปแล้ว
“หายไปไหนแล้วล่ะ!”
อาถิงปรากฏตัวอีกด้านหนึ่งอย่างไร้สุ้มเสียง ดวงตาอันสดใสนั้นพลันเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขึ้นมาทันใด
“ไม่รู้จักความเป็นความตายจริง ๆ!”
ทันทีที่เขายกมือขึ้น แสงสีเขียวอ่อนก็ได้ปกคลุมอากาศ และเวลาโดยรอบก็คล้ายกับว่าจะวุ่นวายขึ้น
“เวลา!”
“ย้อนกลับ!”
เมื่อคำสี่คำกล่าวจบ หัวหน้าหุบเขาซือคงก็ได้ยินเสียงเด็กทารกร้องอยู่ด้านหลังเขา
แง๊ อุแว้ อุแว้!
หัวหน้าหุบเขาซือคงตกใจขึ้น เมื่อครู่ยังเป็นสนามรบที่ดุเดือดอยู่เลย เหตุใดถึงได้
