มีเสียงเด็กร้องเช่นนี้ได้
ทันทีที่เขาหันหลังไปมองก็พบว่านอกจากเขาแล้ว ยอดฝีมือของหุบเขาหมอเทวดาด้านหลังทั้งหมดล้วนแต่กลายเป็นเด็กทารกไปแล้ว
พวกเขากลายเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
คนของสำนักศึกษาต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดเช่นกัน พวกเขาอุทานขึ้นว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น เหตุใดภายในชั่วพริบตาคนของหุบเขาหมอเทวดาถึงได้กลายเป็นเด็กทารกเช่นนี้”
“หรือว่าจะมีใครเอาเด็กมาสลับสับเปลี่ยนให้พวกเขา!”
“พระเจ้า! หมอปีศาจมู่ซีไม่เพียงแต่เป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยา แต่ยังเป็นยอดฝีมือที่วิปริตอีกด้วย!”
“กฎแห่งการควบคุมเวลา อย่างว่าแต่ขั้นมหาจักรพรรดิเลย ต่อให้เป็นพลังขั้นปราชญ์ก็ไม่สามารถทำได้ ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว”
นี่เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นมาในชีวิตแน่นอน
สายตาของพวกเขามองไปที่ชายชุดดำผู้ที่น่าเกรงกลัวผู้นั้น และมองไปที่ชายหนุ่มผู้ที่หน้าตาราวกับภูตไปมา สองคนนี้เป็นคนที่พวกเขาไม่อาจจะยั่วยุได้
อาถิงมองไปที่จิ่วเยี่ยอย่างยั่วยุ เหอะ! เจ้าหมอนี่เล่นใหญ่ซะทุกครั้งเลย ครั้งนี้เขาจะไม่มีทางยอมแพ้เขาแน่ อาถิงเอ่ยปากกล่าวว่า “คนบางคนก็ไม่ยอมอยู่ในที่ของตัวเอง มาทำอะไรที่นี่ล่ะ เรื่องวุ่นวายเหล่านี้ข้าจัดการได้ เจ้ารีบไสหัวไปให้พ้นเถอะ อย่าได้หาเรื่อง หาข้ออ้างรังแกผู้หญิงโง่ผู้นี้เลย”
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกนั้นเคร่งขรึมลงทันใด โอบกอดมู่เฉียนซีเอาไว้แน่น ดวงตาจ้อง
