วดา ซือคงเลี่ยวยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ และมองลงมายังสํานักศึกษาซวนเสีย
เขาปลดปล่อยพลังวิญญาณอันมหาศาลออกมาและกล่าวขึ้นว่า “สํานักซวนเสีย ข้าคือหัวหน้าหุบเขาหมอเทวดา ข้ามาหามู่เฉียนซีจากสํานักศึกษาของพวกเจ้าเพื่อคิดบัญชี นางวางยาพิษศิษย์สายตรงของท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาและยังขโมยหม้อยาของผู้เฒ่าหุบเขาหมอเทวดาของข้า ความผิดร้ายแรงนัก”
“หุบเขาหมอเทวดาของข้าไม่ต้องการที่จะเป็นปฏิปักษ์กับสํานักศึกษาซวนเสีย ตราบใดที่พวกเจ้าส่งตัวมู่เฉียนซีมาอย่างว่าง่าย ข้าจะไม่ทําร้ายสํานักศึกษาซวนเสียของพวกเจ้าอย่างแน่นอน”
เสียงนี้ดังกึกก้องไปทั่วสํานักศึกษา
“มู่เฉียนซี มู่เฉียนซีช่างบังอาจยิ่งนัก! กลับทําเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้”
“นางทําให้พวกเราเดือดร้อน!”
“……”
มู่เฉียนซีเองก็ตกตะลึงเช่นกัน นางรู้ว่าหุบเขาหมอเทวดาจะไม่ปล่อยนางไปแน่
แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะมาตามตัวจากสํานักศึกษาซวนเสียอย่างเปิดเผยเช่นนี้ และยังข่มขู่อีกด้วย
แม้ว่าสํานักศึกษาซวนเสียจะถือได้ว่าเป็นสํานักท้าย ๆ ในขุมกําลังระดับสอง แต่เมื่อเทียบกับหุบเขาหมอเทวดาแล้วก็ยังด้อยกว่ามาก และหุบเขาหมอเทวดาจะไม่มีทางข้ามทวีปมาลงมือกับสํานักศึกษาซวนเสียแน่นอน
แต่นางประเมินความไร้ยางอายของหุบเขาหมอเทวดาต่ำไปโดยสิ้นเชิง พวกเขามาแล้ว อีกทั้งหัวหน้าหุบเขาก็เป็นคนนํากำลังมาเองเสียด้วย
ฟึบ ฟึบ ฟึบ อาจารย์ใหญ่ซวนยังไม่กลับมา ผู้อาวุโสทั้งหลายของสำนักส่ว
