นในก็ออกมาแล้ว
ใบหน้าของซวนอี้มืดครึ้ม และเงาสีเงินก็ปรากฏขึ้นมาตามหามู่เฉียนซีในสำนักส่วนใน
ขณะที่มู่เฉียนซีกําลังคิดหาวิธีกําจัดคนเหล่านี้ของหุบเขาหมอเทวดาอยู่นั้น ก็เห็นเงาร่างสีเงินพุ่งเข้ามา
“เฉียนซี รีบออกจากสํานักศึกษาซวนเสียและไปที่หุบเขาโอสถซะ! หุบเขาโอสถจะปกป้องเจ้าได้อย่างแน่นอน” ซวนอี้กล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไปแล้ว ก็เกรงว่าหุบเขาหมอเทวดาอาจจะพาลโกรธสํานักศึกษาซวยเสียไปด้วย หากเปิดศึกสํานักศึกษาซวนเสียจะต้องเสียเปรียบอย่างแน่นอน!”
“ถ้าอาจารย์ยังอยู่ล่ะก็ พวกเขาคงไม่กล้าอวดดีขนาดนี้!”
มู่เฉียนซีได้นำหม้อยาสีดำขับนั้นออกมา “ของที่แย่งชิงกลับมาได้ จะต้องส่งคืนกลับไปอีกหรือยังไง? ดูเหมือนว่าคราวนี้จะลงมือไวเกินไปแล้ว”
ถึงแม้ว่าจะส่งมันกลับไป แต่ครั้งต่อไปไปถีบรังของพวกเขาก็สามารถเอามันกลับมาได้อีกเช่นเก่า มันเป็นแค่เรื่องของเวลาช้าเร็วก็เท่านั้นเอง
แต่มู่เฉียนซีคิดไม่ถึงว่าหม้อพิษสามอสูรตรงหน้าจะจางลงและค่อย ๆ หายไป!
