าจะได้หม้อพิษสามอสูรไป” อวี้เหลียนชิงกล่าว
“ข้าไม่ฆ่าเจ้าหรอกนะ เพียงแต่ว่า…”
ฟึ่บ! เข็มยาหลายเข็มแทงเข้าร่างกายของอวี้เหลียนชิง
“ข้าจะทำให้เจ้าเอาหม้อพิษสามอสูรออกมาแต่โดยดี และขอร้องให้ข้าฆ่าเจ้า”
“เจ้าวางยาพิษข้า!” อวี้เหลียนชิงเป็นนักปรุงยา แน่นอนว่าเขารับรู้ได้
“เจ้าตัดใจซะเถอะ ข้าถูกท่านอาจารย์เลี้ยงดูมาในอ่างยาตั้งแต่เด็กจนโต พิษกระจอก ๆ ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก เจ้าอย่าคิดว่าจะใช้พิษบีบบังคับให้ข้ายอมจำนนเลย”
“ถูกเลี้ยงให้เติบโตมาโดยการแช่ยาในอ่างยา แต่รับมือกับพิษชั้นที่ห้าในหอโอสถไม่ได้ ดูท่าท่านอาจารย์ของเจ้าจะจับเจ้าแช่อ่างยากระจอก ๆ กระมัง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าเอาความมั่นใจมาจากไหนนักหนา!”
อ๊าก!
ทันทีที่มู่เฉียนซีกล่าวจบ ใบหน้าของอวี้เหลียนชิงก็บิดเบี้ยวเผยความเจ็บปวดทรมานออกมาทันที เสียงกรีดร้องอันน่าสังเวชดังลั่นขึ้นราวกับคอจะแตก แสดงให้เห็นว่าความเจ็บปวดนี้มันทรมานเพียงใด
ไป๋เวิงกล่าว “เสียงนี้ เป็นเสียงของเสี่ยวชิงหนิ!”
“เสียงของคุณชายอวี้ คุณชายอวี้ไปไหนซะแล้วล่ะ ?”
“หม้อพิษสามอสูรของท่านผู้เฒ่าอยู่ที่เขา เหตุใดถึงได้ไปไหนมาไหนตามอำเภอใจเช่นนี้!”
“ต้องเกิดเรื่องขึ้นเป็นแน่”
คนของหุบเขาหมอเทวดาต่างก็ตื่นตระหนกขึ้น ชีวิตของอวี้เหลียนชิงนั้นไม่ได้มีค่าอันใด แต่หม้อพิษสามอสูร สำหรับหุบเขาหมอเทวดาของพวกเขาแล้วมันสำคัญมาก จะเกิดเรื่องขึ้นไม่ได้
ขวั่บ ขวั่บ ขวั่บ! คนจำนวนไ
