ม่น้อยได้ล่าถอยจากยอดฝีมือของหุบเขาโอสถ และพากันตามหาอวี้เหลียนชิง
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “ขวางพวกมันเอาไว้ อย่าปล่อยให้พวกมันไปช่วยอวี้เหลียนชิงได้”
ปัง ตูม ตูม!
และตอนนี้อวี้เหลียนชิงนั้นเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก เขามองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “แก้พิษให้ข้า รีบแก้พิษให้ข้าเดี๋ยวนี้ แล้วข้าจะมอบหม้อพิษสามอสูรแก่เจ้า!”
“ตกลง!”
มู่เฉียนซีกวัดแกว่งมือหนึ่งครั้ง ยาเม็ดหนึ่งก็ถูกโยนเข้าปากอวี้เหลียนชิง
ในที่สุดอวี้เหลียนชิงก็รู้สึกดีขึ้น มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากเจ้ายังไม่ยอมเอาหม้อพิษสามอสูรออกมาให้ข้า พิษครั้งต่อไป ข้ารับรองว่าจะทำให้เจ้าเจ็บปวดทรมานกว่าเดิมถึงสิบเท่า”
อวี้เหลียนชิงอดที่จะหวาดกลัวจนตัวสั่นไม่ได้ เขาจึงเอาหม้อขนาดใหญ่สีดำสนิทความสูงครึ่งตัวคนออกมาจากแหวนมิติ
“นี่คือหม้อพิษสามอสูร!”
มู่เฉียนซีมองดูหม้อที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ดูท่าภารกิจที่เจ้าเฒ่าประหลาดนั้นมอบให้ข้าสำเร็จแล้ว หม้อพิษสามอสูรถึงมือข้าแล้ว
“อวี้เหลียนชิง เจ้าสารเลว! เพื่อรักษาชีวิตตัวเองไว้ เจ้าถึงกับกล้าเอาหม้อพิษสามอสูรของท่านผู้เฒ่าออกมา!”
“เจ้าเด็กบัดซบ! เจ้ากล้าแตะต้องหม้ออันล้ำค่าของหุบเขาหมอเทวดาของพวกข้าดูสิ!”
“……”
เมื่อคนของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านี้ได้เห็น ต่างก็โกรธเกรี้ยวจนแทบจะบ้าคลั่งขึ้นมาทันที
“ปกป้องคุณหนูมู่!” คนของหุบเขาโอสถก็รีบเข้ามาเช่นกัน
“ช่วยข้าด้วย! รีบช่วยข
