“นายน้อย ต้องการให้พวกเราลงมือหรือไม่” พวกองครักษ์ระดับมหาจักรพรรดินั้นก็รู้ว่ากระบี่เล่มนั้นของมู่เฉียนซีไม่ธรรมดา
“พวกเจ้าคอยปิดทางเอาไว้ อย่าให้นางหนีไปได้ก็พอ ข้าจะจัดการด้วยตัวเอง!”
หลังจากพูดจบ อวี้เหลียนชิงก็ได้ลงมืออีกครั้ง
ลมพายุอันน่ากลัวได้รอบล้อมตัวของมู่เฉียนซีเอาไว้ และอวี้เหลียนชิงก็ได้กวัดแกว่งกระบี่ไปมาอยู่หลายครา
ปราณกระบี่ที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงนั้นทำให้บรรยากาศรอบด้านร้อนผ่าวขึ้นมา อวี้เหลียนชิงกล่าว “มู่เฉียนซี หากว่าเจ้ายอมแพ้เสียแต่โดยดีและขอให้ข้าไว้ชีวิตเจ้าจากใจจริง บางทีข้าอาจจะปล่อยเจ้าไปสักครั้งก็ได้ ?”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีพลันปรากฏกายขึ้นที่ด้านหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว
“เจ้าค่อย ๆ ฝันกลางวันไปเองเถอะ!”
“ทักษะเทียนซวน!”
พลังทำลายล้างอันแรงกล้าพลังหนึ่งได้พุ่งเข้าซึ่ง ๆ หน้า ถึงแม้ว่าอวี้เหลียนชิงจะเป็นระดับจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เจ็ด แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะหลบหลีกไปได้
“นายน้อย!”
“……”
เดิมทีองครักษ์เหล่านั้นก็คิดว่านายน้อยของพวกเขานั้นจะต้องชนะจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่สองได้อย่างแน่นอน ดังนั้นแล้วจึงมิได้กังวลอะไรมากมาย แต่ว่าบัดนี้กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
“บึ้ม!”
ทั้งตัวของอวี้เหลียนชิงได้กระเด็นลอยออกไป ถึงแม้ว่าเขาจะได้ใช้พลังทั้งหมดของตนที่มีอยู่มาป้องกันตนในจังหวะสุดท้าย แต่เขาก็ยังคงได้รับบาดเจ็บหนักอยู่ดี
“พรวด!” เขากระอักเลือดออกมาราวกับว่าจะคายอวัย
