และโจมตีพวกนั้นทั้งสี่คนในทันใด
“นายท่าน นายท่านหนีไปก่อน!” อู๋ตี้กล่าวขึ้น
ถึงแม้ว่าอวี้เหลียนชิงจะเป็นลูกศิษย์ที่ถูกถ่ายทอดวิชาโดยตรงมาจากผู้เฒ่าหุบเขาหมอเทวดา แต่ทว่าองครักษ์ที่ให้มากับเขานั้นมิใช่ระดับมหาจักรพรรดิขั้นที่สองหรือสาม
องครักษ์ทั้งสามคนนั้นเป็นแค่เพียงมหาจักรพรรดิระดับหนึ่งเท่านั้น และด้วยร่างกายของอู๋ตี้ที่เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามนั้นสามารถต้านทานพวกเขาไว้ได้อยู่
แต่ก็เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก เสี่ยวหงกล่าวขึ้น “ให้เจ้ารีบกินสิ่งนั้นเข้าไปเพื่อที่จะได้รีบเพิ่มระดับขึ้นเจ้ากลับไม่ยอมทำ มาตอนนี้ต้องเผชิญเข้ากับระดับมหาจักรพรรดิเข้าก็ลำบากแล้วใช่หรือไม่?”
อู๋ตี้ก็กล่าวตอบไปอย่างเกรี้ยวกราด “ข้านั้นไม่วางใจว่าเจ้าที่เป็นหมูขี้เกียจนี่จะสามารถปกป้องนายท่านเอาไว้ได้หรือไม่? อย่างน้อยต้องรอให้นายท่านได้พบกับอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาซวนเสียและทำให้กระบี่มังกรเพลิงนั้นมั่นคงขึ้นมาเสียก่อนข้าถึงจะวางใจ”
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัว หนึ่งตัวนั้นคอยกันท่าเอาไว้ อีกตัวหนึ่งคุ้มกันมู่เฉียนซีหนีไป
แต่ทว่าในตอนนี้ไม่ว่าในส่วนไหนของหุบเขาโอสถก็ล้วนแต่มิปลอดภัยทั้งนั้น
อวี้เหลียนชิงที่ได้รับบาดเจ็บหนักได้สติจากยารักษาระดับปฐพี เขาจ้องมู่เฉียนซีตาเขม็ง
เขาพ่ายแพ้เสียแล้ว! พ่ายแพ้ในเรื่องการปรุงยาก็ช่างเถอะ แต่ว่าในเรื่องการต่อสู้เขาก็ต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่สาวน้อยที่เป็นเพียงระ
