“พวกเจ้าไสหัวออกไปจากหุบเขาโอสถเดี๋ยวนี้!” เดิมหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินนั้นอารมณ์ดีมาก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับพวกคนไร้ยางอายอย่างหุบเขาหมอเทวดาเหล่านี้แล้ว เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้น
ไป๋เวิงกล่าว “พวกเจ้าไม่รู้ว่าสิ่งใดควรสิ่งใดไม่ควรซะแล้ว!”
พลังของไป๋เวิงนั้นแข็งแกร่งมาก แรงกดดันของมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสี่แผ่ซ่านออกมาทำให้หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินถึงกับถอยหลังไปหลายก้าว
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “นี่หุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้าคิดจะเปิดศึกกับหุบเขาโอสถงั้นรึ พวกเจ้าคิดให้ดีนะ หากหุบเขาโอสถข้ารอดไปได้สักคน เจ้าก็รอวันที่จะตกเป็นเป้าของเหล่ายอดฝีมือ กองกำลัง และนักปรุงยาของแดนใต้ได้เลย!”
“หุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้าคำนึงถึงชื่อเสียงมากนักไม่ใช่เหรอ เมื่อถึงตอนนั้นชื่อเสียงของหุบเขาหมอเทวดาพวกเจ้าก็คงจะฉาวโฉ่”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนแทบจะระเบิด หุบเขาหมอเทวดารังแกกันเกินไปแล้ว คิดจริง ๆ เหรอว่าหุบเขาโอสถของพวกเขาจะรังแกกันได้ง่าย ๆ เช่นนั้น
ชื่อเสียงของหุบเขาโอสถในแดนใต้นั้นดีมาก ไม่เหมือนกับหุบเขาหมอเทวดาที่มีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดี ชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่ เสแสร้ง จอมปลอม
ชื่อเสียงอันดีงามของหุบเขาโอสถนั้นเป็นเรื่องที่แท้จริง และพวกเขาก็มีความยุติธรรมมาก นับตั้งแต่หุบเขาโอสถได้ก่อตั้งขึ้นมา ก็มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ได้รับผลประโยชน์จากหุบเขาโอสถ
บัดนี้ คนเหล่านั้นก็ได้กลายเป็นนักป
