ตัดสินใจยังไงก็รีบพูดมาเถอะ พวกข้าไม่มีความอดทนมากมายเช่นนั้น!”
“หุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้าช่างน่าสนใจจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าจะเอาหม้อพิษสามอสูรมาแอบอ้างเป็นหม้อเทพนิรันดร์ หม้อพิษสามอสูรก็ดีนะ แต่หากเทียบกับหม้อเทพนิรันดร์แล้วมันยังห่างไกลอีกเยอะเลยล่ะ” เสียงขี้เล่นดังขึ้น
หญิงสาวชุดม่วงผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขา ใบหน้าเหนื่อยล้าแต่ก็ไม่อาจบดบังความงามนั้นได้
นางมองหม้อพิษสามอสูรนั้นอย่างพิจารณา ใบหน้าเผยให้เห็นรอยยิ้มขี้เล่น
นางนึกถึงหม้อพิษสามอสูรมาโดยตลอด นึกไม่ถึงว่าหุบเขาหมอเทวดาจะนำหม้อพิษสามอสูรมาประเคนถึงที่ ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก
“เจ้าพูดจาเหลวไหล!” ถูกเปิดโปงเช่นนี้ การตอบสนองของอวี้เหลียนชิงนั้นรุนแรงมาก!
“มู่เฉียนซี เป็นเจ้าอีกแล้วเหรอ นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้ายังไม่ออกไปจากหุบเขาโอสถ เหตุใดทุกครั้ง ๆ ถึงต้องเป็นเจ้าที่ต่อกรกับข้า!” อวี้เหลียนชิงกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ต่อกรกับเจ้า เจ้ากินยาผิดไปแล้วกระมัง คนอย่างเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า เหตุใดข้าถึงต้องต่อกรกับเจ้าด้วย!”
“นี่เจ้า!” หญิงสาวผู้นี้ช่างกล้ายิ่งนัก
ไป๋เวิงกล่าว “สาวน้อย เจ้าอย่าได้พูดจาเหลวไหลไป เจ้าบอกว่านี่คือหม้อพิษสามอสูรก็ต้องเป็นหม้อพิษสามอสูรอย่างนั้นเหรอ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “คนเฒ่าคนแก่หากพูดจาเหลวไหลอายุจะสั้นเอาได้นะ แล้วเจ้าบอกว่ามันคือหม้อเทพนิรันดร์ก็ต้องเป็นหม้อเทพนิรันดร์อย่างนั้นเหรอ!”
“แล้วถ้าหา
