นเขาจึงไม่ได้ขัดขวาง
“ถ้าเจ้าเฒ่านั่นรู้ว่าข้าไม่ได้พาเจ้ากลับไป เกรงว่าจะเอาข้าตาย”
“อาจารย์ใหญ่หวงฝู่อธิบายกับอาจารย์สักหน่อย อาจารย์จะต้องเข้าใจแน่!”
มู่เฉียนซีเก็บตัวอยู่หลายวัน เมื่อเห็นว่าสูตรยานี้ยังงุนงง นางพยายามปรับปรุงสูตรยาแล้ว แต่ก็ไม่ได้!
สูตรยานี้ระดับสูงเกินไป ไม่ใช่ว่านางอยากปรับก็จะสามารถปรับได้!
“นิรันดร์เจ้าเป็นหมูหรือเปล่าเนี่ย! เจ้าจะนอนไปถึงเมื่อไหร่จึงจะตื่นขึ้นมาได้” มู่เฉียนซีบ่นพึมพำ
นิรันดร์ไม่สามารถช่วยได้ มู่เฉียนซีนึกได้ว่ามีอีกคนที่จะสามารถช่วยได้
มู่เฉียนซีไปหาหัวหน้าหุบเขาเวินเหริน “ท่านหัวหน้าหุบเขาเวินเหริน ข้าคิดได้ว่าเพื่อนของข้าคนหนึ่งสามารถช่วยได้ แต่ไม่รู้ว่าจะสามารถบอกเรื่องหอโอสถให้เขาทราบได้หรือไม่!”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหริน “ถ้าคนผู้นั้นเป็นคนที่เจ้าไว้ใจได้ เช่นนั้นบอกเขาไปก็คงไม่เป็นไร”
มู่เฉียนซีกล่าว “เขาเป็นเพื่อนที่ดีของข้า และไว้ใจได้อย่างแน่นอน! ข้าจะเขียนจดหมายเดี๋ยวนี้ พวกท่านส่งไปยังทวีปเสียโจวให้ข้าหน่อย ”
“แล้วก็ ซื้ออาหารท้องถิ่นรสเลิศของทวีปอวิ๋นโจวส่งไปด้วย” มู่เฉียนซีกล่าวเสริม
ให้จวินจอมตะกละทําธุระ แน่นอนว่าต้องดูแลกระเพาะของเขาให้ดี
จวินจอมตะกละได้กินอย่างมีความสุขแล้ว ก็จะตอบกลับอย่างมีความสุข
“นับว่าสาวน้อยนั้นมีน้ำใจนัก ไปทวีปอวิ๋นโจวแล้วยังคิดถึงข้าอีก”
จวินโม่ซีอ่านและยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “สาวน้อยผู้นี้ฉลาดแต่มักจะ
