นลืมนอนอยู่ในห้องปรุงยา นี่ทําให้ท่านหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินและผู้อาวุโสทุกคนกังวลเป็นอย่างมาก
“สาวน้อยผู้นี้สู้สุดชีวิตเกินไปแล้ว ร่างกายของนางจะทนได้หรือ ?”
“พวกเรากดดันนางมากเกินไปหรือเปล่า”
“เฮ้อ! ถ้าพรุ่งนี้นางยังไม่ออกมาอีก เราจะพุ่งเข้าไปตีให้สลบและพานางออกมา ”
แต่ก่อนที่พวกเขาจะลงมือในวันพรุ่งนี้ ก็มีคนมารายงานว่า “ท่านหัวหน้าหุบเขา! ผู้อาวุโสใหญ่แห่งหุบเขาหมอเทวดาผู้เฒ่าไป๋และ ศิษย์สายตรงของผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาอวี้เหลียนชิงมุ่งหน้ามาที่หุบเขาโอสถเพื่อคารวะท่านหัวหน้าหุบเขาและบอกว่ามีเรื่องสําคัญที่ต้องหารือกัน! ”
ใบหน้าของหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินหม่นคล้ำลง “หุบเขาหมอเทวดายังไม่เลิกคิดอีก! มาอีกแล้ว!”
