พวกเขาดีเลิศอันดับหนึ่งในใต้หล้ามาโดยตลอด อวี้เหลียนชิงเป็นถึงศิษย์สายตรงของท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาเชียวนะ! แต่เขากลับได้อันดับสาม พ่ายแพ้ให้กับสตรีถึงสองคน ยอมก็แปลกแล้วล่ะ”
“ที่เจ้าพูดมาก็จริง! แต่ต่อให้ไม่ยอม มันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี แพ้ก็คือแพ้ หุบเขาหมอเทวดาก็ไม่ได้เก่งกาจดั่งคำร่ำลือ ทุกอย่างล้วนแต่คุยโวโอ้อวดทั้งสิ้น”
ทุกคนต่างก็แอบซุบซิบนินทากัน
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าวว่า “อวี้เหลียนชิง เจ้ามีความเห็นที่แตกต่างเช่นไรรึ ?”
“มู่เฉียนซีขึ้นไปถึงชั้นหกเช่นเดียวกันกับข้า เหตุใดนางถึงได้อันดับหนึ่ง แต่ข้ากลับได้อันดับสาม มันต้องมีปัญหาแน่” อวี้เหลียนชิงกล่าว
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “การจัดอันดับครั้งนี้หอโอสถเป็นผู้จัดอันดับ หรือว่าเจ้าสงสัยในหอโอสถที่มีมาหลายพันปี แต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยมีปัญหามาก่อน”
ทว่า อวี้เหลียนชิงก็ยังคงไม่พอใจอยู่ดี ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าอวี้เหลียนชิงนั้นแพ้แล้วไม่ยอมรับความพ่ายแพ้
หลายพันปีที่ผ่านมาไม่เคยมีปัญหา เป็นไปไม่ได้ที่พอเขาผู้เป็นศิษย์สายตรงของท่านผู้เฒ่าแห่งหุบเขาหมอเทวดาเข้ามาร่วมการคัดเลือกแล้วจะเกิดปัญหาขึ้น มันคงจะไม่บังเอิญเช่นนั้นหรอกกระมัง
มู่เฉียนซีมองไปที่อวี้เหลียนชิงและกล่าวว่า “คุณชายอวี้ ข้าขอถามหน่อย ตอนที่อยู่ชั้นหกเจ้าหลอมยาใส่ลงไปในกล่องไม้เท่าไหร่รึ”
อวี้เหลียนชิงกล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิใจว่า “ตอนนั้น ข้าหลอมยาใส่เข้า
