ไปจนเต็มชั้นล่างสุดของกล่องไม้แล้ว”
มู่เฉียนซีมองไปที่ไป๋เหลิ่งชวงและกล่าวว่า “แล้วของคุณหนูไป๋ล่ะ!”
“หนึ่งส่วนห้า!” ไป๋เหลิ่งชวงกล่าวอย่างเย็นชา
“หนึ่งส่วนห้า เจ้าหลอมเยอะเช่นนั้นได้อย่างไรกัน” อวี้เหลียนชิงกล่าว
“แต่ไหนแต่ไรมาข้าไม่เคยพูดโกหก จะเชื่อหรือไม่ ก็เป็นเรื่องของเจ้า!” ไป๋เหลิ่งชวงกล่าวอย่างเย็นชา
“แล้วเจ้าล่ะ ?” อวี้เหลียนชิงกล่าวถาม
มู่เฉียนซีตอบไปเพียงสามคำว่า “ขาดเม็ดนึง!”
“เจ้า…” เมื่อได้ยินคำตอบนี้ อวี้เหลียนชิงถึงกับร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความตกใจ
“ดังนั้น อวี้เหลียนชิง สำหรับเจ้าที่ได้อันดับสามก็คงจะไม่มีข้อสงสัยแล้วกระมัง” อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าว
อวี้เหลียนชิงไม่อยากจะยอมรับ แต่ความจริงก็ได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจำใจต้องยอมรับแล้ว
เขาพ่ายแพ้แล้ว อีกทั้งยังพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวชอีกด้วย ท่านอาจารย์คงไม่ให้อภัยเขาเป็นแน่
เขาทั้งตกใจ ทั้งกลัว ทั้งโกรธ และทั้งอิจฉาริษยา ชั่วครู่หนึ่งเขาก็กระอักเลือดคำโตออกมา
พรวด! พลังวิญญาณในร่างกายของอวี้เหลียนชิงวุ่นวายขึ้น จากนั้นเขาก็เป็นลมหมดสติล้มลงไป
ตุบ!
“ศิษย์พี่อวี้!”
“ศิษย์พี่อวี้!”
“……”
เหล่าบรรดาศิษย์น้องแห่งหุบเขาหมอเทวดาต่างก็พรวดเข้าไปพยุงตัวเขาด้วยความตื่นตระหนก
อันที่จริงแล้วถึงแม้ว่าอวี้เหลียนชิงจะไม่ได้อันดับหนึ่ง แต่เขาก็ติดสามอันดับแรกแล้ว และคะแนนที่เขาได้มานั้นก็ไม่เลวเลย เพียงแต่ทำให้หุบเขาหมดเทวดาเสียช
