งชวงเดินไปตรงหน้ามู่เฉียนซี และกล่าวว่า “เรื่องการทดสอบ ต้องขอบใจเจ้าแล้ว กลับไปครานี้ ข้าจะเก็บตัวฝึกฝนให้ดี ข้าต้องตามเจ้าทันแน่”
“สู้ ๆ ล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าว
ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันแล้ว มู่เฉียนซีและพวกก็ได้อยู่ที่หุบเขาโอสถต่อ ส่วนอวี้เหลียนชิงที่หมดสติไปก็ยังไม่ได้กลับไป ท่านผู้อาวุโสสูงสุดของหุบเขาโอสถได้ตรวจร่างกายของอวี้เหลียนชิง และกล่าวว่า “เจ้าเด็กผู้นี้หมดสติไปนานเช่นนี้ไม่ใช่เพราะไฟริษยาในใจธรรมดาแล้ว แต่เป็นเพราะตอนที่อยู่ในหอโอสถเพื่อให้ผ่านด่าน เขาได้ใช้ยาวิญญาณระดับสูงของอาจารย์เขามากเกินไป ร่างกายของเขารับไม่ไหว เขาจึงได้กลายเป็นเช่นนี้”
มันคือพิษของยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันเป็นยาที่มีความบริสุทธิ์ไม่พอ เพื่อการเอาชนะ อวี้เหลียนชิงจึงไม่คำนึงถึงสิ่งใดทั้งสิ้น สุดท้ายเขาจึงได้ทำร้ายตัวเองจนน่าสังเวชเช่นนี้
“อีกไม่นานก็ฟื้นแล้ว หลังจากที่เขาฟื้นขึ้น รีบพาเขากลับไปยังหุบเขาหมอเทวดาให้เร็วที่สุด” หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “พวกเรารีบไปหาสาวน้อยผู้นั้นก่อนเถอะ! นางคืออนาคตของหุบเขาโอสถของพวกเรานะ”
