ปีหรอก”
เสี่ยวเย่าพยักหน้าพลางกล่าว “ได้! ข้าจะส่งเจ้าออกไป!”
“แล้วเจอกันใหม่นะคนงาม แล้วข้าจะคิดถึงเจ้า!” จนถึงวินาทีสุดท้ายแล้วเสี่ยวเย่าก็ไม่ลืมที่จะขายความน่ารัก
“แท่นส่งตัวเคลื่อนไหวแล้ว!”
“จะออกมาแล้ว!”
“เป็นผู้ใดกันแน่!”
เมื่อพวกเขาเห็นลำแสงสีขาวปรากฏบนแท่นหยกส่งตัวนั้น พวกเขาก็จ้องมองไปแท่นหยกส่งตัวอย่างไม่กะพริบตา
ผู้ที่ย่างกรายออกมาจากลำแสงสีขาวนั้นเป็นหญิงสาวที่สวมชุดสีม่วง ส่วนเว้าส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบในลำแสงสีขาวนั้นยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ผิวขาวราวหิมะ แม้แต่หยกมันแพะชั้นดีก็สามารถเทียบได้
ลำแสงสีขาวกระจายหายไป ดวงตาดุจดั่งดวงดาราคู่หนึ่งมองไปที่พวกเขา รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก
“หัวหน้าหุบเขาเวินเหริน ท่านผู้อาวุโส พวกท่านมารอข้าที่นี่งั้นเหรอ ?”
หัวหน้าเวินเหรินแสดงสีหน้าตกใจออกมา “สาวน้อย เป็นเจ้า!”
“พระเจ้า! ผู้ที่ผ่านการทดสอบชั้นที่เจ็ดของหอโอสถเป็นสาวน้อยผู้นี้”
“นี่ข้ากำลังฝันไปหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซีค่อย ๆ เดินไปตรงหน้าพวกเขา และกล่าวว่า “พวกท่านไม่ได้ฝันไป เราได้สูตรยาสวรรค์ว่านหลิงมาแล้ว ดังนั้นเรามาปรึกษากันดีกว่า”
“ยาสวรรค์ว่านหลิง!”
“จริง ๆ! เจ้าผ่านการทดสอบชั้นที่เจ็ดของหอโอสถในครั้งนี้แล้วจริง ๆ”
“……”
หัวใจของตาเฒ่าเหล่านี้ไม่ค่อยจะดีนัก ถูกทำให้ตกใจครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้ก็ผงะไปครู่หนึ่ง
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าวว่า “ยาสวรรค์ว่านหลิงเป็นยาขั้นสวรรค์