เงาร่างสีขาวปรากฏขึ้น มู่เฉียนซีรู้จักนาง
นางคือลูกศิษย์อัจฉริยะคนเล็กของอาจารย์ปากสุนัขผู้ที่ชอบกล่าวประชดประชันอาจารย์ใหญ่หวงฝู่ นามว่าไป๋เหลิ่งชวง
ไป๋เหลิ่งชวงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าหุบเขาหมอเทวดานั้นพัฒนามากขึ้นไปกว่าเดิมอีก เมื่อเหนือกว่าผู้อื่นมากมายเช่นนี้ยังจะมีหน้ากล้ามาแย่งสมุนไพรวิญญาณของผู้อื่นอีก”
ดูท่าทางแล้ว เหมือนไป๋เหลิ่งชวงจะมาเพื่อช่วยนาง นั่นทำให้มู่เฉียนซีประหลาดใจอยู่บ้าง
“ไป๋เหลิ่งชวง เจ้าอย่าบอกข้านะว่าเจ้าไม่อยากที่จะเข้ามาแย่งชิงกับเขาด้วย”
“ข้าอยากที่จะแย่งผลหยกวิญญาณขาวนี่หรือไม่นั่นเป็นเรื่องของข้า แต่เจ้าไม่สามารถที่จะแย่งของของนางไปได้!” ไป๋เหลิ่งชวงกล่าว
“เจ้าคิดจริงเหรอ ว่าข้าจะกลัวเจ้า?” อวี้เหลียนชิงได้เปิดฉากลงมือกับไป๋เหลิ่งชวงในทันที หากเกิดปัญหาอะไรขึ้นก็จัดการมันเสียทีเดียวสองคนเลยมิใช่เรื่องใหญ่
ปัง!
แม้แต่อวี้เหลียนชิงเองก็นึกไม่ถึงเลยว่า พลังความสามารถของหญิงสาวตรงหน้าผู้นี้จะอ่อนแอกว่าเขาเพียงไม่มากนักเท่านั้น
ไป๋เหลิ่งชวงนั้นเป็นอัจฉริยะอย่างแน่นอน สิ่งที่เจ้าเฒ่าจ้าวซือคอยทะนงตนอยู่นั้นมิใช่เรื่องที่ไร้มูลเหตุ
พลังวิญญาณของเหลิ่งชวงนั้นมิได้ต่างขั้นอะไรกับศิษย์ที่ได้รับการถ่ายทอดโดยตรงจากตาเฒ่าแห่งหุบเขาเทวดามากนัก แต่เพียงแค่ความสามารถในการปรุงยายังห่างขั้นกันอยู่บ้างก็เท่านั้นเอง
แม้จะไม่รู้ว่าทำไมไป๋เหลิ่งชวงถึงได
